Հրապարակման մանրամասներ:

«Լրաբեր հասարակական գիտությունների» քառամսյա, բազմալեզու, միջմասնագիտական, գրախոսվող հանդեսը ՀՀ ԳԱԱ հասարակական գիտությունները և հայագիտությունը ներկայացնող հնագույն (հիմնադրվել է 1940 թ.) պարբերականն է, որի էջերում աճել և հասունացել են հայագետների և հասարակագետների բազմաթիվ սերունդներ: 1940-1943 թթ. այն հրատարակվել է որպես ԽՍՀՄ ԳԱ նախագահության հայկական մասնաճյուղի՝ Արմֆանի հասարակական և բնական գիտությունների «Տեղեկագիր», 1943-1965 թթ.՝ Հայաստանի ԳԱ-ի «Տեղեկագիր հասարակական գիտությունների»: 1966 թ. ամսագիրը վերանվանվել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների»: 1940-1947 թթ. լույս է տեսել անկանոն պարբերականությամբ՝ 1948-1990 թթ. եղել է ամսագիր. 1991 թ.` երկամսյա, 1992-1995 թթ.` եռամսյա հանդես: 1996-ից առ այսօր այն հրատարակվում է քառամսյա պարբերականությամբ: Տարբեր ժամանակներում «Լրաբերի» գլխավոր խմբագիրներ են եղել անվանի գիտնականներ Հ. Օրբելին (հիմնադիր), Ս. Կարապետյանը, Հ. Բատիկյանը, Խ. Մոմջյանը, Մ. Ներսիսյանը, Ա. Հովհաննիսյանը, Ծ. Աղայանը, Գ. Ստեփանյանը, Հ. Ասլանյանը, Գ. Աբովը, Հ. Ինճիկյանը, Վ. Միքայելյանը, Ա. Խառատյանը, Պ. Ավետիսյանը։ 2025 թ.ից հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է Արսեն Բոբոխյան:

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Լրաբեր հասարակական գիտությունների=Herald of the Social Sciences=Вестник общественных наук

Հրապարակման ամսաթիվ:

2026

Համար:

2

ISSN:

0320-8117 ; e-2953-8297

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Давтян Смбат, Davtyan Smbat

Այլ վերնագիր:

Пещеры-скиты дзорагетского каньона ; The Cave-Hermitages of the Dzoraget Canyon

Աջակից(ներ):

Պատ․ խմբ՝. Հ․ Գ․ Ինճիկյան (1966-1968) ; Գլխավոր խմբ.՝ Ծ․ Պ․ Աղայան (1969-1972) ; Վ․ Ա․ Միքայելյան (1972-1987) ; Ա․ Ա․ Խառատյան (1988-2017) ; Պ․ Ավետիսյան (2017-2024) ; Ա․ Բոբոխյան (2025-)

Ծածկույթ:

273-287

Ամփոփում:

Միջնադարյան հայ պատմագրության մեջ պահպանվել են բազմաթիվ հիշատակություններ ճգնավորների և անապատականների մասին։ Սկսած V դարից՝ հայ պատմիչները անդրադարձել են այդ երևույթին՝ բերելով տասնյակ փաստեր։ Ճգնավորությունը և անապատականությունը ուսումնասիրության առարկա են դարձել նաև XX դարում, սակայն փաստագրական որևէ հիմքի վրա կատարված վերլուծություն չկա այս շարժման վերաբերյալ։ Մինչդեռ պահպանված բազմաթիվ հուշարձաններ վկայում են ճգնավորության և անապատականության լայն տարածվածության մասին։ Այդ հուշարձանների մեջ մեծ թիվ են կազմում քարայրները (անձավները), որոնց վերաբերյալ մինչև օրս որևէ ուսումնասիրություն չի կատարվել։
In the medieval Armenian historiography, many references to hermits and deserters have been preserved. Beginning in the 5th century, Armenian historians mentioned this phenomenon, citing dozens of facts. Hermitage and eremite became a subject of study in the 20th century, but there is no documented analysis of this movement. Meanwhile, many preserved monuments testify to the widespread use of asceticism and hermitage. Among these monuments, a large number are caves (deserts), about which no research has been conducted to date.
В средневековой армянской историографии сохранилось множество упоминаний об отшельниках и пустынниках. Начиная с V века армянские историки упоминали об этом явлении, приводя десятки фактов. Отшельничество и скитальчество стали предметом изучения и в ХХ веке, но документированный анализ этого явления отсутствует. Между тем, многие сохранившиеся памятники свидетельствуют о широком распространении аскетизма и отшельничества.

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Հրատարակիչ:

ՀՀ ԳԱԱ

Ձևաչափ:

pdf

Նույնացուցիչ:

oai:arar.sci.am:438279

Դասիչ:

АЖ 410

Բնօրինակի գտնվելու վայրը:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան