Արսեն Այտընյանի հայերենագիտական ժառանգությունը

Համբարձումյան, Վազգեն

Ներբեռնել

Վերնագիր: Արսեն Այտընյանի հայերենագիտական ժառանգությունը

Համար:

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Амбарцумян Вазген, Hambardzoumian Vasgen

Այլ վերնագիր:

Armenological Inheritance of Arsen Aytinian ; Арменоведческое наследие Арсена Айтыняна

Աջակից(ներ):

Գլխ․ խմբ․՝ Մ․ Գ․ Ներսիսյան (1958-1998) ; Վ․ Միքայելյան (1999-2005) ; Գլխ․ խմբ․ պաշտոնակատար՝ Պ․ Մ․ Մուրադյան (2005) ; Ա․ Զաքարյան (2005) ; Գլխ․ խմբ․՝ Ս․ Հարությունյան (2006-2018) ; Ա․ Զաքարյան (2018-)

Ծածկույթ:

106-125

Ամփոփում:

Արսեն Այտընյանը (1825–1902 թթ.) եվրոպական հայերենագիտության ականավոր ներկայացուցիչ է, հայ հասարակական մտքի լեզվաբանության ճյուղի տեսաբան, հայերենի պատմության գործնական ուսումնասիրող: Նա նկատելի հետք է թողել հայագիտական-լեզվաբանական, մշակութային-բանասիրական առաջընթացում: Վիեննայի Մխիթարյան դպրոցի լեզվամշակութային գործունեությունը XIX դ. երկրորդ կեսին լիովին կապվում է մեծ հայագետի անվան հետ: Նա եղել է հեղինակություն լեզվի ընդհանուր տեսության, հայոց լեզվի ուսումնասիրության բնագավառում, մի բնագավառ, որ լայնորեն լույս է սփռում հայերենագիտության հետագա զարգացման ճանապարհին՝ մինչև մեր օրերը:
Арсен Айтынян (1825–1902) – выдающийся представитель европейского арменоведения, теоретик языкознания и практический исследователь истории армянского языка, оставивший неизгладимый след в развитии арменоведения в сфере лингвистики и филологии в целом, Деятельность Мхитаристской конгрегации в Вене во второй половине XIX века полностью связана с его именем. Он являлся ключевой фигурой в вопросах армянского языка в контексте общей и теоретической лингвистики своего времени – области, которая изначально и вплоть до наших дней освещает путь развития арменоведения.
Arsen Aytinian (1825–1902), a prominent representative of European Armenian studies, a theorist of linguistics and a practical researcher of the history of the Armenian language. He left an indelible mark on the advancement of Armenian studies in the field of linguistics and philology in general. The activity of the Vienna Mekhitarist Congregation in the second half of the 19th century is fully connected with his name. He was an authority in the field of Armenian language in the context of general and theoretical linguistics of his time - a field that has broadly illuminated the development of Armenian studies from the very beginning and to this day.