Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Արվեստագիտական հանդես=Искусствоведческий журнал=Journal of Art Studies

Հրապարակման ամսաթիւ:

2025

Համար:

1 (13)

ISSN:

2579-2830

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկութիւն:

Hovhannisyan Henrik, Оганесян Генрик

Այլ վերնագիր:

The Dramaturgical as an Inner Principle in Tumanyan’s Prose ; Драматургическое как внутренний принцип в прозе Туманяна

Ծածկոյթ:

90-104

Ամփոփում:

Դրամատուրգիական ձևը վերարտադրվող իրադրությունների ու խոսքի կազմակերպվածքն է գեղարվեստական արձակում, որ հանգեցնում է դրամատիզմի, որոշ դեպքերում՝ դրամայի, անկախ տեքստային ծավալից և բեմական ընդունված պայմանական ժամանակամիջոցից։ Սկզբունքը պատկերացվող իրադրությունն է՝ ենթադրվող անձանց գործուն ներկայությամբ, քերականորեն ներկա ժամանակով, առաջին դեմքով /«ես… եմ»/ և շարժման հեռանկարում։ Գեղագիտական չափանիշը բեմականությունն է, որ ընթերցողին մղում է բեմ՝ այնտեղ ընդունելու գրական տեքստը, ինչպես հանդիսատեսի, այնպես էլ կատարողի դիրքից։ Այս զգացումով է երիտասարդ Հովհաննես Թումանյանը հանգել դրամատուրգիական ձևին իր երեք պատմվածքներում. «Սովի ժամանակից», «Աղքատի պատիվը», «Գրազը»։
Драматургическая форма – это упорядоченность воспроизводимых ситуаций и слова в художественной прозе, которая приводит к драматизму, в отдельных случаях – к драме, независимо от объема текста и принятого сценического условного промежутка времени. Принципом является изображаемая ситуация при активном присутствии предполагаемых личностей, в грамматически настоящем времени, от первого лица («я …аю») и в перспективе движения. Эстетическим критерием является сценичность, подталкивающая читателя на сцену для принятия там литературного текста с позиции как зрителя, так и исполнителя. С этим чувством пришел молодой Ованнес Туманян к драматургической форме в своих трех рассказах: «Со времени голода», «Честь нищего», «Пари».
A dramaturgical form is the orderliness of reproducible situations and words in art prose, which leads to dramatism, in individual cases – to drama, irrespective of the volume of the text and the accepted conditional lapse of time on the stage. The principle here is the depicted situation with the active presence of alleged persons in the grammatically present tense, from the first person (“I … do”), and in the movement perspective. The aesthetic criterion is staginess pushing the reader to the stage to accept the literary text there from the position of both the viewer and the performer. It was with this very feeling that young Hovhannes Tumanyan came to the dramaturgical form in three of his stories: “From the Time of Famine”, “The Honor of a Beggar”, “The Bet”.

Հրատարակիչ:

ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ.

Ձեւաչափ:

pdf

Նոյնացուցիչ:

կապին հետեւելուն համար սեղմէ հոս ; oai:arar.sci.am:426116

Լեզու:

hy; ru; en

Բնօրինակին գտնուելու վայրը:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան