Օբյեկտ

Վերնագիր: Հայաստանում և Անդրկովկասում Իտալիայի ռազմաքաղաքական ներկայացուցչության գործունեության հարցի շուրջ (1918-1920 թթ.)

Ստեղծողը:

Վիրաբյան, Վանիկ

Տեսակ:

Հոդված

Հրապարակման մանրամասներ:

«Լրաբեր հասարակական գիտությունների» քառամսյա, բազմալեզու, միջմասնագիտական, գրախոսվող հանդեսը ՀՀ ԳԱԱ հասարակական գիտությունները և հայագիտությունը ներկայացնող հնագույն (հիմնադրվել է 1940 թ.) պարբերականն է, որի էջերում աճել և հասունացել են հայագետների և հասարակագետների բազմաթիվ սերունդներ: 1940-1943 թթ. այն հրատարակվել է որպես ԽՍՀՄ ԳԱ նախագահության հայկական մասնաճյուղի՝ Արմֆանի հասարակական և բնական գիտությունների «Տեղեկագիր», 1943-1965 թթ.՝ Հայաստանի ԳԱ-ի «Տեղեկագիր հասարակական գիտությունների»: 1966 թ. ամսագիրը վերանվանվել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների»: 1940-1947 թթ. լույս է տեսել անկանոն պարբերականությամբ՝ 1948-1990 թթ. եղել է ամսագիր. 1991 թ.` երկամսյա, 1992-1995 թթ.` եռամսյա հանդես: 1996-ից առ այսօր այն հրատարակվում է քառամսյա պարբերականությամբ: Տարբեր ժամանակներում «Լրաբերի» գլխավոր խմբագիրներ են եղել անվանի գիտնականներ Հ. Օրբելին (հիմնադիր), Ս. Կարապետյանը, Հ. Բատիկյանը, Խ. Մոմջյանը, Մ. Ներսիսյանը, Ա. Հովհաննիսյանը, Ծ. Աղայանը, Գ. Ստեփանյանը, Հ. Ասլանյանը, Գ. Աբովը, Հ. Ինճիկյանը, Վ. Միքայելյանը, Ա. Խառատյանը: 2017 թ. վերջից սկսած՝ հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է Պ. Ավետիսյանը:

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Լրաբեր հասարակական գիտությունների =Herald of the Social Sciences

Հրապարակման ամսաթիվ:

2022

Համար:

2

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Вирабян Ваник, Virabyan Vanik

Այլ վերնագիր:

К вопросу օ деятельности итальянского военно-политического представительства в Закавказье и Армении (1918-1920 гг.) ; On the Question of the Activities of the Italian Military-Political Representation in the Тrаnscaucasus and Armenia (1918-1920)

Համատեղ հեղինակները:

Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարան

Ծածկույթ:

31-46

Ամփոփում:

1919 թ. սկզբին Մեծ Բրիտանիայի ռազմաքաղաքական շրջաններում հարց բարձրացավ բրիտանական զորքերը հետ կանչել Անդրկովկասից: Կովկասում գտնվող իտալական ռազմաքաղաքական առաքելությունը 1919 թ. հուլիսի 31-ին հավաստեց, որ Իտալիայի թագավորական կառավարությունը ցանկանում է բարեկամական հարաբերություններ պահպանել ՀՀ-ի հետ և նպաստել միմյանց միջև առևտրական, ֆինանսական և արդյունաբերական հարաբերությունների զարգացմանը, Անդրկովկաս ուղարկել տեխնիկական խորհրդատուներ, եթե Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը դա ցանկանար՝ խոստանալով աջակցություն Փարիզի խաղաղության վեհաժողովում Հայկական հարցը քննարկելու ժամանակ: 1920 թ. գարնանը Հայաստան ժամանեց մեծ առաքելություն առևտրական հարաբերությունների հաստատման համար, որը գլխավորեց Էտտյուրե Կոնտին։ Անդրկովկասյան հանրապետությունների դեֆակտո ճանաչումից հետո Իտալիան առաջին տերությունն էր, որ ռազմականի փոխարեն քաղաքական գործակալություն բացեց Մ. Գաբբայի գլխավորությամբ. Հայաստանում այդ գործակալությունը ներկայացրեց մարկիզ Ն. Դելի Ալբիցցին: Հարկ է արձանագրել, որ ռազմական առաքելությունը 1920 թ. մարտի 10-ից վերակազմվեց Հայաստանում Իտալիայի թագավորական գործակալության, որը գլխավորեց գնդապետ Գաբբան: Այդուհանդերձ, չնայած իտալական առաքելությունը մնաց Անդրկովկասում, Հայաստանը դրանից շատ չշահեց, և գործը էական տեղաշարժ չունեցավ. ընդամենը դեկլարատիվ հայտարարություններ եղան: Դրան նպաստեց նաև 1920 թ. Ջ. Ջոլիտտիի կաբինետում Իտալիայի արտգործնախարար, թուրքամետ Կառլո Սֆորցայի վարած քաղաքականությունը: Հայաստանը այդպես էլ չկարողացավ Իտալիայից զենք և ռազմամթերք ձեռք բերել, չնայած գնդապետ Մ. Գաբբան կարծես թե ցանկություն էր հայտնել Հայաստանին զենքով ու զինամթերքով օգնելու: Սֆորցան դեռ 1919 թ. հոկտեմբերի 30-ին հայտարարել էր, պատճառաբանել, որ Իտալիան զգուշանում է զենք տալ Հայաստանին Ադրբեջանի հետ նրա հակամարտության պատճառով՝ չկամենալով գրգռել մուսուլմաններին ընդդեմ Իտալիայի, և դա այն պարագայում, երբ թե՛ Ադրբեջանը և թե՛ Վրաստանը Իտալիայից ստացան ռազմամթերք և հանդերձանք:
Уже в начале 1919 года в военно-политических регионах Великобритании был поднят вопрос о выводе британских войск с Кавказа. Итальянская военно-политическая миссия на Кавказе 31 июля 1919 г. выступила с заверениями в том, что королевское правительство Италии готово поддерживать дружеские отношения с правительством Республики Армения, спонсировать развитие торговых, финансовых и производственных отношений и намеревается оказать поддержку при обсуждении Армянского вопроса на предстоящих заседаниях Парижской ассамблеи мира. Весной 1920 г. в Закавказье, а затем в Армению прибыла миссия по установлению торговых отношений, которую возглавил Эттюр Конте. После фактического признания закавказских республик Италия стала первой державой, открывшей политическое агентство вместо военного. Это агентство, возглавляемое М. Габбой, в Армении было представлено в лице маркиза Н. Дели Альбици. Следует отметить, что 10 марта 1920 г военная миссия была реорганизована в Королевское итальянское агентство Армении во главе с полковником с М. Габбой. Хотя и итальянская миссия осталась в Закавказье, но все ее заявления в отношении Армении оказались декларативными. Этому способствовала в 1920 году политика, проводимая членом кабинета Дж. Джолитти, министром иностранных дел Италии, туркофилом Карло Сфорца. Армения не смогла закупить оружие и боеприпасы в Италии, хотя полковник М. Габба заявил о желании помочь Армении оружием. 30 октября 1919 года Сфорца выразил опасения, что Италия боится поставлять оружие и боеприпасы Армении из-за конфликта с Азербайджаном, который, якобы, настроит мусульман против Италии, и это в том случае, когда Италия сделала военные поставки и в Азербайджан, и в Грузию. Already in the beginning of 1919 in the military-political circles of Great Britain the issue of withdrawing British troops from the Caucasus was raised. Nevertheless, the Italian military-political mission in the Caucasus on July 31, 1919 stated, that the Royal Government of Italy wanted to maintain friendly relations with the Government of the Republic of of Armenia, sponsor the development of trade, financial and industrial relations, and was ready to make all kinds of concessions, such as sending technical advisers to Transcaucasia. It promised the support of the Italian Kingdom during the discussion of the Armenian issue at the forthcoming sittings of the Paris Peace Assembly. In spring of 1920, after the de facto recognition of the Transcaucasian republics, a large mission arrived to Armenia to establish trade relations, headed by Etture Conte. Italy was the first power to open a political agency instead of a military one. Led by M. Gabba, that agency in Armenia was represented by Marquis N. Delhi Albitsi. It should be noted that the military mission on March 10 of 1920 was reorganized the Royal Italian Agency in Armenia, headed by Colonel Gabba. Nevertheless, although the Italian mission remained in the Caucasus, Armenia did not gain much from it, the case did not change significantly with only declarative statements. To that contributed the policy pursued by Italian Foreign Minister, Turkophile Carlo Sforza in J. Jolitti's cabinet in 1920. Armenia was not able to obtain weapons or ammunition from Italy, although Colonel Gabba seemed to have expressed a desire to help Armenia with weapons and ammunition. On October 30, 1919 Sforza was still retaliated by saying that Italy was afraid to give arms to Armenia because of its conflict with Azerbaijan, which allegedly incited Muslims against Italy, and this in case when both Azerbaijan and Georgia received military supplies from Italy.

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Հրատարակիչ:

ՀՀ ԳԱԱ

Ձևաչափ:

pdf

Նույնացուցիչ:

սեղմիր այստեղ կապին հետևելու համար ; oai:arar.sci.am:325361

Բնօրինակի գտնվելու վայրը:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան

Օբյեկտի հավաքածուներ:

Վերջին անգամ ձևափոխված:

Sep 1, 2022

Մեր գրադարանում է սկսած:

Aug 30, 2022

Օբյեկտի բովանդակության հարվածների քանակ:

8

Օբյեկտի բոլոր հասանելի տարբերակները:

https://arar.sci.am/publication/353135

Ցույց տուր նկարագրությունը RDF ձևաչափով:

RDF

Ցույց տուր նկարագրությունը OAI-PMH ձևաչափով։

OAI-PMH

Օբյեկտի տեսակ՝

Նման

Այս էջը օգտագործում է 'cookie-ներ'։ Ավելի տեղեկատվություն