Object

Title: Անհետացող աշխարհի պատկերը Ժերար Դը Ներվալի, Անտոն Չեխովի և Իվան Բունինի ստեղծագործություններում

Publication Details:

Լույս է տեսնում 2004 թվականից։

Journal or Publication Title:

Գրականագիտական հանդես = Литературный журнал = Literary Journal

Date of publication:

2021

Volume:

ԻԲ

Number:

1

ISSN:

1829-0116

Additional Information:

Thamrazian Chouchanik, Тамразян Шушаник

Other title:

«L’image D’un Monde Crépusculaire Dans L’oeuvre De Gérard De Nerval, D’anton Tchekhov Et D’ivan Bounine» ; «Лики исчезающего мира в произведениях Жерара Де Нерваля, Антона Чехова и Ивана Бунина»

Coverage:

143-164

Abstract:

Գիտական հետաքրքրություններն առնչվում են ֆրանսիական դասական և արդի գրականությանն ու արվեստին, համեմատական գրականությանը, թարգմանաբանությանն ու մշակութաբանությանը: 2006 թ. Մոնպելյեի Պոլ Վալերիի անվան համալսարանում արժանացել է Docteur ès lettres գիտական աստիճանին՝ Իվ Բոնֆուայի թարգմանական պոետիկային նվիրված դոկտորական ատենախոսության համար (« Le rêve d’Yves Bonnefoy. Pour une poétique de la traduction»): Բանաստեղծ, թարգմանիչ, թարգմանական և հեղինակային տասնյակ գրքերի հեղինակ է: Հեղինակել է տասնյակ հոդվածներ, որոնցից մի քանիսը հրատարակվել են ֆրանսիական գրական և գիտական հանդեսներում(Les Cahiers de l’Herne ; « Le dialogue et la poésie », Presses universitaires de Strasbourg ; « L’Europe » ; Revue universitaire, Université Montpellier 3- Paul Valéry):
L’image d’un monde crépusculaire trouve ses manifestations les plus diverses dans l’oeuvre des écrivains créant à la lisière des deux époques. Les échos du siècle finissant, la décrépitude de l’aristocratie, la confrontation des deux mondes, les promesses souvent utopiques d’une « vie nouvelle » n’ont cesse de traverser les oeuvres de Marcel Proust, de Louis-Ferdinand Céline, d’Anton Tchekhov, d’Ivan Bounine, de Vladimir Maïakovski, de Hovhannes Toumanian, d’Aksel Bakounts et de Vahan Thothovents. En les devançant de près d’un demi-siècle, « Sylvie», « Les nuits d’octobre », « Promenades et souvenirs » de Gérard de Nerval dépeignent dans leur arrière-fond les tristes conséquences de l’industrialisation et d’une perception abusive du progrès, avec leur répercussion tragique dans l’intériorité de l’artiste. Le présent article propose une étude comparée consacrée à la représentation du monde crépusculaire et à ses manifestations thématiques, structurelles et stylistiques dans les oeuvres des trois grands poètes-prosateurs : Gérard de Nerval, Anton Tchekhov, Ivan Bounine. L’image du monde en perdition est bien au-delà de tout questionnement sociologique ou idéologique, de tout engagement social. La prose et le théâtre tchekhoviens nous tendent le portrait de toute une époque - complexe, protéiforme - reflétée à travers le foisonnement de drames humains. Il se refuse à toute tentative de lecture univoque. Dans l’écriture de Bounine le monde crépusculaire emprunte les traits de la patrie perdue. La représentation de la Russie ancienne qui s’engouffre progressivement rayonne telle une icône dans toute sa prose. Par ailleurs, pour Nerval de même que pour Bounine l’image du monde finissant, irréductiblement liée au souvenir des lieux d’enfance, à celui du foyer, revêt un drame profondément personnel. Nerval n’a pas connu l’exil politique, mais il était l’exilé de son grand Rêve. Dans l’écriture de Tchekhov ainsi que dans celle de Nerval la perte de la propriété familiale, au-delà de toute dépossession, signifie l’effondrement de l’histoire personnelle, l’éclatement de l’identité. Ces variations thématiques trouvent des manifestations concrètes - structurelles, stylistiques - dans le récit, s’exprimant à travers des allégories, des images métaphoriques singulières.
Лики исчезающего мира находят глубокий отзвук в произведениях авторов, творивших на рубеже двух веков. Марсель Пруст, Луи-Фердинанд Селин, Иван Бунин, Антон Чехов, Владимир Маяковский улавливают отголоски уходящего мира, столкновение двух веков, надежды и утопию «новой жизни». Опережая их почти на пол века, французский поэт Жерар де Нерваль (1808- 1855) изображает гибельные последствия индустриализации и искаженного восприятия прогресса, их трагический отпечаток в жизни художника. Эта статья является попыткой сопоставительного анализа художественного изображения исчезающего мира, его тематических и стилистических проявлений в творчестве трех тончайших поэтов-писателей: Жерара де Нерваля, А. Чехова, И. Бунина. Изображение уходящего мира, угасающего дворянства выходит далеко за рамки социально-идиологических вопросов. В творчестве Чехова мы сталкиваемся с комплексной, невероятно живой панорамой всей эпохи, оживающей неповторимыми чертами человеческих судеб. В прозе же Бунина мир минувшего - это сокровенный образ утраченной родины, который озаряет своим иконным сиянием прозу поэта. Кроме того, для Бунина так же как для Нерваля образ исчезающего мира переплетается с воспоминанием истока - утраченного детства и родного очага, приростая в личную трагедию для поэта. Нерваль не был политическим « изгнанником», но он был странником своей великой Мечты. У Нерваля как и у Чехова и Бунина, потеря собственности означает утрату собственной истории, разрушение личности, безличие. Эти тематические вариации находят свои структуральные, стилистические проявления, создавая ряд поэтических образов, ярких метафор и аллегорий.


Place of publishing:

Երևան

Publisher:

Արմավ հրատ. ; ԳԱԱ Գրականության ինստիտուտ

Format:

pdf

Identifier:

oai:arar.sci.am:273352

General note:

Տպագրուել է Յովսէփ եւ Գարոլին Նալպանտեանների մեկենասութեամբ

Location of original object:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան

Object collections:

Last modified:

Sep 1, 2022

In our library since:

Jul 17, 2021

Number of object content hits:

14

All available object's versions:

https://arar.sci.am/publication/297907

Show description in RDF format:

RDF

Show description in OAI-PMH format:

OAI-PMH

This page uses 'cookies'. More information