Publication Details:

Հանդեսի հիմնադիրն է ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտը։ Լույս է տեսնում 2003 թ., տարին երկու անգամ։

Journal or Publication Title:

Լեզու և լեզվաբանություն= Язык и языкознание= Language and linguistics

Date of publication:

2026

Number:

1

ISSN:

1829-0183

Additional Information:

Barseghyan Amalya, Барсегян Амалия

Other title:

Annotation Of Evaluative Constructions In Armenian Syntax ; Оценки приложения в армянском синтаксисе

Corporate Creators:

ՀՀ ԳԱԱ Հ․ Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ

Contributor(s):

Գլխ․ խմբ․՝ Վազգեն Համբարձումյան (2003-)

Coverage:

43-52

Abstract:

Հոդվածում քննվում է հայ շարահյուսագիտության մեջ գոյականական անդամի առանձին լրացում համարվող բացահայտչի գնահատման խնդիրը։ Ներկայացվում և վերլուծվում են Մ. Աբեղյանի, Գ. Ջահուկյանի, Ս. Աբրահամյանի, Վ. Առաքելյանի, Գ. Սևակի, Ռ. Իշխանյանի և Ա. Խաչատրյանի տեսակետները՝ բացահայտչի քերականական բնույթի, շարադասական դիրքի, բացահայտյալի հետ կապի և տեսակների վերաբերյալ։
The article examines the problem of evaluating apposition in Armenian syntax as a separate complement of a nominal sentence member. It analyzes the views of M. Abeghyan, G. Jahukyan, S. Abrahamyan, V. Arakelyan, G. Sevak, R. Ishkhanyan, and A. Khachatryan on the grammatical nature of apposition, its syntactic position, its relation to the head word, and its types. The study shows that apposition has not received a uniform interpretation in Armenian linguistic scholarship: not all linguists recognize it as an independent sentence member and as a distinct nominal complement, and there is no consensus regarding the identification of partial apposition and adverbial-specifying apposition. Particular attention is paid to A. Khachatryan’s view that apposition and its head word should be regarded as “appositional coordinate members”; the article argues against this interpretation. It is concluded that apposition should be treated as an independent sentence complement that explicates, specifies, and determines the meaning of its head word.
В статье рассматривается проблема оценки приложения в армянском синтаксисе как особого дополнения именного члена предложения. Анализируются взгляды М. Абегяна, Г. Джаукяна, С. Абраамяна, В. Аракеляна, Г. Севака, Р. Ишханяна и А. Хачатряна на грамматическую природу приложения, его синтаксическую позицию, связь с определяемым словом и его типы. Показано, что в армянской лингвистической литературе приложение не получило однозначной оценки: не все исследователи признают его самостоятельным членом предложения и особым видом именного дополнения, а также по-разному подходят к выделению частичного и обстоятельственно-уточняющего приложения. Особое внимание уделяется точке мнения А. Хачатряна, согласно которой приложение и определяемое слово следует рассматривать как «объяснительные однородные члены»; в статье обосновывается несостоятельность такого подхода. Делается вывод, что приложение является самостоятельным членом предложения — дополнением, которое раскрывает, уточняет и конкретизирует значение определяемого слова.

Place of publishing:

Երևան

Format:

pdf

Identifier:

click here to follow the link ; oai:arar.sci.am:437737

Location of original object:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան