ISBN:

978-9939-1-1866-8

Additional Information:

Фирян Араик, Оганесян Сирануш, Firyan Arayik, Hovhannisyan Siranush

Other title:

Роль функций речи и коммуникации в психотерапевтической практике в контексте обработки травматического опыта ; The Role of Speech and Communication Functions in Psychotherapeutic Practice: In the Context of Processing Traumatic Experiences

Remainder of title:

Գիտական հոդվածների ժողովածու․Միջազգային գիտաժողովի նյութեր (Հունիսի 5, 2026)

Corporate Creators:

ԳԱԱ Գիտակրթական միջազգաիին կենտրոն

Coverage:

62-73

Abstract:

Սույն հոդվածը նվիրված է խոսքի և հաղորդակցական գործառույթների դերի ուսումնասիրմանը հոգեթերապևտիկ պրակտիկայում, հատկապես՝ տրավմատիկ փորձառությունների մշակման համատեքստում։ Հեղինակները ներկայացնում են տեսական և էմպիրիկ հիմնավորում այն ենթադրության, որ խոսքը ոչ միայն հաղորդակցման միջոց է, այլև առանցքային գործոն է անհատի հոգեբանական փորձառության կառուցման, վերաիմաստավորման և ինտեգրման գործընթացում։ Հոդվածում առաջ է քաշվում այն կարևոր գաղափարը, որ մանկական տարիքում խոսքի և լեզվական կարողությունների թերզարգացվածությունը կարող է խոչընդոտել հուզական փորձառությունների լիարժեք ճանաչմանը և խոսքայնացմանը։ Արդյունքում մի շարք ապրումներ մնում են չմշակված և դուրս են մղվում գիտակցությունից՝ ձևավորելով հետագա հոգեբանական դժվարությունների հիմք։ Այս համատեքստում խոսքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտահայտման միջոց, այլև որպես հոգեբանական պաշտպանության և ինքնակարգավորման կարևոր մեխանիզմ։
This article explores the role of speech and communicative functions in psychotherapeutic practice, particularly in the context of processing traumatic experiences. The author provides both theoretical and empirical justification for the assumption that speech is not merely a tool of communication, but a key factor in the formation, interpretation, and integration of an individual’s psychological experience. The paper argues that insufficient development of speech and language abilities in early childhood may hinder the recognition and verbalisation of emotional experiences. As a result, certain experiences remain unprocessed and are pushed out of conscious awareness, forming the basis for later psychological difficulties. In this context, speech is viewed as an essential mechanism of psychological defence and self-regulation. Special attention is given to the phenomenon of “delayed experiences,” in which certain events acquire traumatic significance not at the moment they occur but years later. This is explained by the fact that, in adulthood, with more developed cognitive and linguistic capacities, individuals reinterpret past experiences, often assigning them new, sometimes distorted meanings.
Настоящая статья посвящена исследованию роли речи и коммуникативных функций в психотерапевтической практике, особенно в контексте переработки травматического опыта. Автор обосновывает теоретически и эмпирически гипотезу о том, что речь выступает не только средством коммуникации, но и ключевым фактором формирования, осмысления и интеграции психологического опыта личности. В статье выдвигается положение о том, что недостаточное развитие речи и языковых способностей в раннем детстве может препятствовать полноценному осознанию и вербализации эмоциональных переживаний. В результате часть переживаний остается неосмысленной и вытесняется, формируя основу для последующих психологических трудностей. В этом контексте речь рассматривается как важный механизм психологической защиты и саморегуляции.

Place of publishing:

Երևան

Publisher:

«Ալվարդ Օհանջանյան Վառլենի»

Date of publication:

2026

Format:

pdf

Identifier:

oai:arar.sci.am:433721

Digitization:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան