Publication Details:

«Լրաբեր հասարակական գիտությունների» քառամսյա, բազմալեզու, միջմասնագիտական, գրախոսվող հանդեսը ՀՀ ԳԱԱ հասարակական գիտությունները և հայագիտությունը ներկայացնող հնագույն (հիմնադրվել է 1940 թ.) պարբերականն է, որի էջերում աճել և հասունացել են հայագետների և հասարակագետների բազմաթիվ սերունդներ: 1940-1943 թթ. այն հրատարակվել է որպես ԽՍՀՄ ԳԱ նախագահության հայկական մասնաճյուղի՝ Արմֆանի հասարակական և բնական գիտությունների «Տեղեկագիր», 1943-1965 թթ.՝ Հայաստանի ԳԱ-ի «Տեղեկագիր հասարակական գիտությունների»: 1966 թ. ամսագիրը վերանվանվել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների»: 1940-1947 թթ. լույս է տեսել անկանոն պարբերականությամբ՝ 1948-1990 թթ. եղել է ամսագիր. 1991 թ.` երկամսյա, 1992-1995 թթ.` եռամսյա հանդես: 1996-ից առ այսօր այն հրատարակվում է քառամսյա պարբերականությամբ: Տարբեր ժամանակներում «Լրաբերի» գլխավոր խմբագիրներ են եղել անվանի գիտնականներ Հ. Օրբելին (հիմնադիր), Ս. Կարապետյանը, Հ. Բատիկյանը, Խ. Մոմջյանը, Մ. Ներսիսյանը, Ա. Հովհաննիսյանը, Ծ. Աղայանը, Գ. Ստեփանյանը, Հ. Ասլանյանը, Գ. Աբովը, Հ. Ինճիկյանը, Վ. Միքայելյանը, Ա. Խառատյանը, Պ. Ավետիսյանը։ 2025 թ.ից հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է Արսեն Բոբոխյան:

Journal or Publication Title:

Լրաբեր հասարակական գիտությունների=Herald of the Social Sciences=Вестник общественных наук

Date of publication:

2026

Number:

1

ISSN:

0320-8117 ; e-2953-8297

Official URL:

Additional Information:

Айрапетян Наира, Հայրապետյան Նաիրա

Other title:

Черно-белые цветовые решения в современном кино: теория, история и их современное использование ; Սև-սպիտակ գունային լուծումները ժամանակակից կինոյում. տեսություն, պատմություն և արդի կիրառություններ

Contributor(s):

Պատ․ խմբ՝. Հ․ Գ․ Ինճիկյան (1966-1968) ; Գլխավոր խմբ.՝ Ծ․ Պ․ Աղայան (1969-1972) ; Վ․ Ա․ Միքայելյան (1972-1987) ; Ա․ Ա․ Խառատյան (1988-2017) ; Պ․ Ավետիսյան (2017-2024) ; Ա․ Բոբոխյան (2025-)

Coverage:

192-201

Abstract:

The article examines the aesthetic, theoretical, and narrative possibilities of black-and-white cinematography within the context of contemporary cinema. Initially emerging as a technological limitation, monochrome imagery has gradually evolved into a conscious artistic strategy used to convey historical memory, psychological depth, and philosophical reflection. The study draws on Goethe’s Theory of Colours, David Bordwell’s concept of parametric narration, as well as the cinematic practices of German Expressionism and the French New Wave. It analyzes how black-and-white imagery restructures cinematic perception by emphasizing the interaction of light and shadow, tonal composition, and the deliberate reduction of visual information. Particular attention is paid to the psychological and symbolic mechanisms of monochrome cinema, which intensify emotional tension and semantic density.
Հոդվածում դիտարկվում են սև-սպիտակ կինեմատոգրաֆի գեղագիտական, տեսական և նարատիվ հնարավորությունները ժամանակակից կինոյի համատեքստում։ Սկզբնապես ձևավորված որպես տեխնիկական սահմանափակում՝ մոնոխրոմ պատկերայնությունը:
В статье рассматриваются эстетические, теоретические и нарративные возможности чёрно-белой кинематографии в контексте современного кино. Первоначально возникшая как технологическое ограничение, монохромная визуальность со временем трансформировалась в осознанную художественную стратегию, используемую для выражения исторической памяти, психологической глубины и философского осмысления.

Place of publishing:

Երևան

Publisher:

ՀՀ ԳԱԱ

Format:

pdf

Identifier:

oai:arar.sci.am:429704

Call number:

АЖ 410

Location of original object:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան