Հրապարակման մանրամասներ:

«Պատմություն և քաղաքականություն» գիտական հանդեսը հիմնադրվել է «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի /գրանցման համար 211.171.1003990, հիմնադրման տարի 2018, գրանցման ամսաթիվ 2018-02-02/ գիտական խորհրդի որոշմամբ: Նրա գլխավոր նպատակը պատմաքաղաքական անցյալ և ներկա իրադարձությունների մատուցումն է նոր հայեցակարգերով և այն արհեստական պատմագիտական, տնտեսագիտական և քաղաքագիտական հայեցակետերի մերժումը, որն անհրաժեշտ է մեր ժողովրդի, մեր պետական և ոչ պետական քաղաքական և տնտեսագիտական մտքի կուռ և ամբողջական դարձնելու տեսանկյունից։ Հանդեսն ունի երեք ուղղվածություն՝ պատմա-մշակութային, քաղաքագիտական և տնտեսագիտական։ Հանդեսի խմբագրական խորհրդում ընդգրկված են հայրենի և արտերկրյա հայտնի գիտնական - հայագետներ, պատմաբաններ, քաղաքագետներեր և տնտեսագետներ։ Հանդեսը լույս է տեսնում տարեկան վեց անգամ, երկու ամիսը մեկ, յուրաքանչյուր երրորդ ամսում։ Հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ հայոց պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի նախագահ Աշոտ Ներսիսյանը։

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Պատմություն և քաղաքականություն=История и политика= History And Politics

Հրապարակման ամսաթիվ:

2019

Համար:

2 (3)

ISSN:

2579-2644

Պաշտոնական URL:

սեղմիր այստեղ կապին հետևելու համար

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Нерсисян Ашот, Nersissian Ashot

Այլ վերնագիր:

Анализ обсуждения проекта армяно-российского соглашения от 28 октября 1920 года ; The analytical analysis of armenian-russian October 28,1920 agreement project

Համատեղ հեղինակները:

«Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոն

Աջակից(ներ):

Գլխ․ խմբ․՝ Աշոտ Ներսիսյան

Ծածկույթ:

3-43

Ամփոփում:

В статье мы анализируем армяно-российский проект соглашения 1920 года и причины, по которым он не состоялся. В статье делается попытка доказать, что с одной стороны большевики помогали кемалистам, а с другой - они не хотели, чтобы их армия распространялась в Армении. Они не находили целесообразным атаковать Армению из-за ее предполагаемого сильного сопротивления, но они также не склонны мириться с признанием ее независимости или утратой . В этих условиях армянское правительство, объявляя себя советским, может дать русским основу для того, чтобы заставить турок остановить вторжение. Но они не пошли на этот шаг. В этих условиях Советская Армения могла сохранить хотя бы рубежи 1914-օго года. Это заставило русских сделать Армению советской страной.
In the article we analyze the armenian-russian 1920 agreement project and the reasons why it didn’t occur. There is attempt in the article to prove that on one hand the bolsheviks were helping kemalists and on the other they didn’t want their army to spread in Armenia. They were not finding it expedient to attack Armenia because of its assumed strong resistance but they also were not tending to put up with its independence recognition or with lost of it. Under these conditions, the Armenian government, declaring itself Soviet, could give the Russians the basis to force the Turks to stop the invasion. But they did not take this step. In this condition the Soviet Armenia could save at least 1914 year boundaries. This forced the Russians to make Armenia the soviet country.

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Ձևաչափ:

pdf

Նույնացուցիչ:

oai:arar.sci.am:428974

Թվայնացում:

«Պատմություն և քաղաքականություն» հանդես-ի թվային տարբերակը ներբեռնվել է «ԶՈՐԱՎԱՐ ՍԵՊՈՒՀ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի պաշտոնական կայքէջից