Հրապարակման մանրամասներ:

«Պատմություն և քաղաքականություն» գիտական հանդեսը հիմնադրվել է «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի /գրանցման համար 211.171.1003990, հիմնադրման տարի 2018, գրանցման ամսաթիվ 2018-02-02/ գիտական խորհրդի որոշմամբ: Նրա գլխավոր նպատակը պատմաքաղաքական անցյալ և ներկա իրադարձությունների մատուցումն է նոր հայեցակարգերով և այն արհեստական պատմագիտական, տնտեսագիտական և քաղաքագիտական հայեցակետերի մերժումը, որն անհրաժեշտ է մեր ժողովրդի, մեր պետական և ոչ պետական քաղաքական և տնտեսագիտական մտքի կուռ և ամբողջական դարձնելու տեսանկյունից։ Հանդեսն ունի երեք ուղղվածություն՝ պատմա-մշակութային, քաղաքագիտական և տնտեսագիտական։ Հանդեսի խմբագրական խորհրդում ընդգրկված են հայրենի և արտերկրյա հայտնի գիտնական - հայագետներ, պատմաբաններ, քաղաքագետներեր և տնտեսագետներ։ Հանդեսը լույս է տեսնում տարեկան վեց անգամ, երկու ամիսը մեկ, յուրաքանչյուր երրորդ ամսում։ Հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ հայոց պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի նախագահ Աշոտ Ներսիսյանը։

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Պատմություն և քաղաքականություն=История и политика= History And Politics

Հրապարակման ամսաթիվ:

2019

Համար:

1 (2)

ISSN:

2579-2644

Պաշտոնական URL:

սեղմիր այստեղ կապին հետևելու համար

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Товмасян Педрос М., Tomassian Bedros M.

Այլ վերնագիր:

Знаменитый канал построенный королем Урарту Менуа, (Менуапили и ирригационные системы сроительного потока с севера на юг) ; Urartu’s king Menua’s constructed renowned canal, Menuapili and Irrigation Systems Construction Flow From North to South

Համատեղ հեղինակները:

«Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոն

Աջակից(ներ):

Գլխ․ խմբ․՝ Աշոտ Ներսիսյան

Ծածկույթ:

17-30

Ամփոփում:

Менуа стал первым из царей Урарту, который спроектировал и построил ирригационные сети в Урарту для развития виноградника. Канал Менуапили был длиной около 72 км. шириной 4,5 метра и глубиной 1,5 метра и достиг столицы Урарту, Тосп (Ван). Город Ван и окрестные деревни - одно из древнейших сооружений средневековой цивилизации. Менуапили является одним из старейших крупных каналов на Ближнем Востоке, поэтому многие историки называли его рекой. Ассирийский царь Сеннахирим хорошо известен как урартский царь, который строил некоторые из этих хорошо построенных туннелей. Сеннахериб использовал опыт технику урартских строителей, так как они были хорошо известны своим умением конструировать гидравлические установки. Самый большой канал, который он построил, имел длину всего 19 км, а канал Менуа длиной 72 км. Поток оросительных каналов идет с севера на юг, от Урарту до Ассирии, то есть от Армянского нагорья до Месопотамии. Менуа был одним из царей, которого называли «Шинарар». Менуа умер в 780 –ом г. до рождения Христа.Урарту, как империя своим населением и территорией была равна территории и населению сопернической великой Ассирии.
The Urartian king Menua organized a formidable force and elevated the military might to a level comparable to that of the nighbouring Assyria. From the point of view of architecture, Menua's works are worthy of interest, as we are interested in this study, the principal magnitude of Menua's construction activity, the famous Menuapili canal, called by his name. Menua became the first of Urartu's kings who designed and constructed irrigation networks that contributed to farming and, in part, to the development of the vineyard in Urartu. Menuapili canal was about 72 km length. The canal was 4.5 meters wide and 1.5 meters deep, and reached the capital of Urartu, Tosp (Van). The canal passes in some places along the slopes, dug with rocks, and in the lower parts of the canal it was built especially from huge stones and over a wide and unbreakable wall with a height of 15-20 meters. Menuapili of which there are still many parts existing and are working to supply irrigation and drinking water to City of Van and the sourrounding villages, is one of the surviving monuments of ancient Armenian culture and one of the oldest medieval civilization famous constructions. Menuapili is one of the oldest major canals in the Middle East, for that reason it was called by many historians a river.

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Ձևաչափ:

pdf

Նույնացուցիչ:

oai:arar.sci.am:428945

Թվայնացում:

«Պատմություն և քաղաքականություն» հանդես-ի թվային տարբերակը ներբեռնվել է «ԶՈՐԱՎԱՐ ՍԵՊՈՒՀ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի պաշտոնական կայքէջից