Հրապարակման մանրամասներ:

«Պատմություն և քաղաքականություն» գիտական հանդեսը հիմնադրվել է «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի /գրանցման համար 211.171.1003990, հիմնադրման տարի 2018, գրանցման ամսաթիվ 2018-02-02/ գիտական խորհրդի որոշմամբ: Նրա գլխավոր նպատակը պատմաքաղաքական անցյալ և ներկա իրադարձությունների մատուցումն է նոր հայեցակարգերով և այն արհեստական պատմագիտական, տնտեսագիտական և քաղաքագիտական հայեցակետերի մերժումը, որն անհրաժեշտ է մեր ժողովրդի, մեր պետական և ոչ պետական քաղաքական և տնտեսագիտական մտքի կուռ և ամբողջական դարձնելու տեսանկյունից։ Հանդեսն ունի երեք ուղղվածություն՝ պատմա-մշակութային, քաղաքագիտական և տնտեսագիտական։ Հանդեսի խմբագրական խորհրդում ընդգրկված են հայրենի և արտերկրյա հայտնի գիտնական - հայագետներ, պատմաբաններ, քաղաքագետներեր և տնտեսագետներ։ Հանդեսը լույս է տեսնում տարեկան վեց անգամ, երկու ամիսը մեկ, յուրաքանչյուր երրորդ ամսում։ Հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ հայոց պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի նախագահ Աշոտ Ներսիսյանը։

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Պատմություն և քաղաքականություն=История и политика= History And Politics

Հրապարակման ամսաթիվ:

2022

Համար:

5 (22)

ISSN:

2579-2644

Պաշտոնական URL:

սեղմիր այստեղ կապին հետևելու համար

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Тигранян Размик, Tigranyan Razmik

Այլ վերնագիր:

Обьективное и субьективное в различных концептуальных толкованиях исторического факта ; Objective and subjective in different conceptual inter-pretations of historical fact

Համատեղ հեղինակները:

«Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոն

Աջակից(ներ):

Գլխ․ խմբ․՝ Աշոտ Ներսիսյան

Ծածկույթ:

53-68

Ամփոփում:

Исторический факт – это элемент объективного мира и наше знание о нем . В содержании исторического факта синтезируются объективные и субъективные элементы, данные источников и объясняющие схемы, социальные штампы и общая научная компетентность историка. Имеющие объективную основу исторические факты могут выполнять функцию критерия истины только в рамках конвенционального обоснования положений и выводов исторической науки. Представление историков о прошлом постоянно изменяютсяю Происходит это главным образом не из-за открытия новых фактов о прошлых событыях а в силу изменения истолкования настоящего. Идея определенности не только будущегоб но и прошлого настоящим начала складываться в конце 19- начале 20 в. Еще Ф. Шлейермахер, положивший начало современной герменевтикеб требовал от историка встать на позицию того исторического персонажаб действия которого описываются, и понять его лучшеб чем он сам понимал себя. При этом предполагалось, что современный интерпре-таторб смотрящий в прошлое из своего специфического настоящего, способен выйти из своего «теперь « и польностью идентифицироваться с прошлымю. Но уже у О. Шпенглера разные культуры не являются проницаемыми друг для друга, так что человек более поздней культуры не способен адекватно представить себя индивидом ушедшей в прошлое культуры и не может вполне понять строй мыслей и образ действий последнего. Настоящее границы которого совпадют с границами культуры, предопределяет невозможность адекватного познание исторического факта.
Historical fact is an element of the objective world and our knowledge of it. The content of historical fact synthesizes objective and subjective elements, source data and explanatory schemes, social stamps and historian’s general scientific competence. Objectively based historical facts can perform the function of the truth criterion only within the framework of conventional justification of the provisions and conclusions of historical science. Historians' perceptions of the past are constantly changing. This is not primarily due to the discovery of new facts, but to a change in the interpretation of the present. The idea of certainty not only of the future, but also of the past by the present began to develop in the late 19th and early 20th centuries. Even Schleiermacher F., who laid the foundation for modern hermeneutics, required the historian to take the position of the historical character, whose actions are described, and understand him better than he understood himself. At the same time it was assumed that a modern interpreter, looking into the past from his specific present, is able to step out of his “present” and fully identify with the past. Therefore according to Spengler different cultures are not permeable to each other. So that a person of later culture is not able to adequately present himself as an individual of bygone culture and cannot quite understand the latter’s structure of thoughts and course of action. The present, whose boundaries coincide with the boundaries of culture, determines the impossibility of adequate cognition of historical fact.

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Ձևաչափ:

pdf

Նույնացուցիչ:

oai:arar.sci.am:428311

Թվայնացում:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան