Publication Details:

«Պատմություն և քաղաքականություն» գիտական հանդեսը հիմնադրվել է «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի /գրանցման համար 211.171.1003990, հիմնադրման տարի 2018, գրանցման ամսաթիվ 2018-02-02/ գիտական խորհրդի որոշմամբ: Նրա գլխավոր նպատակը պատմաքաղաքական անցյալ և ներկա իրադարձությունների մատուցումն է նոր հայեցակարգերով և այն արհեստական պատմագիտական, տնտեսագիտական և քաղաքագիտական հայեցակետերի մերժումը, որն անհրաժեշտ է մեր ժողովրդի, մեր պետական և ոչ պետական քաղաքական և տնտեսագիտական մտքի կուռ և ամբողջական դարձնելու տեսանկյունից։ Հանդեսն ունի երեք ուղղվածություն՝ պատմա-մշակութային, քաղաքագիտական և տնտեսագիտական։ Հանդեսի խմբագրական խորհրդում ընդգրկված են հայրենի և արտերկրյա հայտնի գիտնական - հայագետներ, պատմաբաններ, քաղաքագետներեր և տնտեսագետներ։ Հանդեսը լույս է տեսնում տարեկան վեց անգամ, երկու ամիսը մեկ, յուրաքանչյուր երրորդ ամսում։ Հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ հայոց պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր, «Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոնի նախագահ Աշոտ Ներսիսյանը։

Journal or Publication Title:

Պատմություն և քաղաքականություն=История и политика= History And Politics

Date of publication:

2022

Number:

1 (18)

ISSN:

2579-2644

Official URL:

click here to follow the link

Additional Information:

Керян Гарик, Погосян Ваге, Keryan Garik, Poghosyan Vahe

Other title:

Проблема интерпретации понятий политический лидер и лидерство в истории политической мысли ; The Interpretation Issue of the Concepts of Political Leader and Leadership in the History of Political Thought

Corporate Creators:

«Զորավար Սեպուհ» պատմաքաղաքական վերլուծական կենտրոն

Contributor(s):

Գլխ․ խմբ․՝ Աշոտ Ներսիսյան

Coverage:

40-51

Abstract:

Проблема лидерства в истории политической мысли всегда находилась в центре внимания исследователей. Во все времена одним из главных вопросов политики была роль личности в истории. Вопрос политического лидерства всегда волновал человечество. Кто должен управлять?Как управлять? Эти вопросы были предметом изучения философов, государственных деятелей и политиков с древних времен, особенно величайших мыслителей Древней Греции (Платон, Плутарх). В дальнейшем большой вклад в изучение этого вопроса внесли такие всемирно известные мыслители, как Н. Макиавелли, П. Гольбах, Дж. Локк, Г. Тард, Ф.Ницше, К. Гельвеций, З. Фрейд, Г. Лассуэлл, М. Вебер и другие мыслители. Практически всех теоретиков-исследователей объединяет одно, согласно которому политический лидер –это представитель больших общественных групп, который должен обладать такими качествами, как патриотизм, благородство, скромность, компетентность, умение любить своих подчиненных. Что же касается современных суждений о политическом лидерстве, то они касаются не только представлений о влиянии власти, но и представлений об управлении. Принято считать, что лидерство как деятельность пронизывает всю систему управления организацией подобно коммуникативному процессу. Проблема в том, что в настоящее время причиной лидерства является не только положение, но и знания. Если человек обладает знаниями, знает, как изменить развитие института, то он сможет стать лидером.
The problem of leadership in the history of political thought has always been in the focus of attention of researchers. At all times, one of the main issues of politics was the role of the individual in history. The question of political leadership has always worried humanity. Who should manage? How to manage? These questions have been the subject of study by philosophers, statesmen and politicians since ancient times, especially the greatest thinkers of ancient Greece (Plato, Plutarch). In the future, such world-famous thinkers as N. Machiavelli, D'Holbach, J. Locke, G. Tarde, F. Nietzsche, K. Helvétius, S. Freud, H. Lasswell, M. Weber made a great contribution to the study of this issue. and other thinkers. Almost all theorists-researchers have one thing in common, according to which a political leader is a representative of large social groups, who must possess such qualities as patriotism, nobility, modesty, competence, and the ability to love his subordinates. As for modern judgments about political leadership, they concern not only ideas about the influence of power, but also ideas about management. It is generally accepted that leadership as an activity permeates the entire management system of an organization like a communicative process. The problem is that nowadays the cause of leadership is not only position, but also knowledge. If a person has the knowledge, knows how to change the development of the institution, then he can become a leader.

Place of publishing:

Երևան

Format:

pdf

Identifier:

oai:arar.sci.am:428116

Digitization:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան