Հրապարակման մանրամասներ:
Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:
Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի
Հրապարակման ամսաթիվ:
Հատոր:
Համար:
ISSN:
Լրացուցիչ տեղեկություն:
Саакян Диакон Альберт, Sahakyan Deacon Albert
Վերնագիր:
Մատթէոսի ԻԳ. 13—32 (վայեր) համարների մեկնողական քննութիւն
Այլ վերնագիր:
Экзегетическое исследование «возгласов горя» в Евангелии от Матфея 23:13—32 ; Exegetical analysis of the “woe sayings” in Matthew 23:13—32
Ստեղծողը:
Աջակից(ներ):
Խմբ.՝ Առաքել Առաքելյան (1944-1948) ; Լևոն Կիսիբեկյան (1948-1950) ; Աշոտ Աբրահամյան (1950-1955) ; Առաքել Առաքելյան (1955-1956) ; Արթուն Հատիտյան (1956-1982) ; Պարգեւ Շահբազյան (1983-1984) ; Երվանդ Մելքոնյան (1985-1993) ; Տ. Ասողիկ եպս. Արիստակեսյան (1994-1996) ; Տ. Բագրատ աբղ. Գալստյան (1996-1998) ; Մարիամ Վարդանյան (պաշտոնակատար) (1998-1999) ; Տ. Արշակ աբղ. Խաչատրյան (պաշտոնակատար) (1999) ; Անդրանիկ Զեյթունյան (2000-2001) ; Վարդան Դևրիկյան (2002-2009) ; Արշակ Մադոյեան (2009-2015) ; Արսէն Բոբոխեան (2015-2017) ; Տ. Անդրէաս աբղ. Եզեկեան (պաշտոնակատար) (2017-2018) ; Գէորգ Մադոյեան (2018-)
Խորագիր:
Չվերահսկվող բանալի բառեր:
Աստվածաշունչ ; աստվածաշնչագիտություն ; դպիր ; փարիսեցի ; վայ
Ծածկույթ:
Ամփոփում:
В статье представлен всесторонний экзегетический анализ «возгласов горя» в Евангелии от Матфея 23:13—32. Исследование рассматривает происхождение и семантический диапазон термина «горе» (οvαί) в Ветхом Завете, Септуагинте, литературе периода Второго храма и Новом Завете. Особое внимание уделяется пророческой и плачевой функциям формулы «горе», которая одновременно выражает осуждение и сострадательную скорбь. Через анализ еврейского и греческого употребления, а также их историко-культурного контекста, подчеркивается богословское значение матфеевских «горе», выступающих и как пророческий суд, и как настойчивый призыв к покаянию. Работа вносит вклад в более глубокое понимание библейской риторики и структуры пророческой речи.
This article provides a comprehensive exegetical analysis of the “woe sayings” in Matthew 23:13—32, exploring their linguistic, theological, and historical dimensions. The study traces the origin and semantic range of the term “woe” (οvαί) in the Old Testament, Septuagint, Second Temple literature, and the New Testament. Special attention is given to the prophetic and lamentational functions of the “woe” formula, demonstrating its dual role as both condemnation and compassionate grief. By examining the interplay between Hebrew and Greek usage, as well as the broader cultural and literary contexts, the article highlights the theological significance of the Matthean woes, emphasizing their function as both prophetic judgment and an urgent call to repentance. The analysis contributes to a deeper understanding of biblical rhetoric and the interpretive framework of prophetic speech.
Հրատարակության վայրը:
Ս. Էջմիածին