Object

Title: Արտաշատի ջնարակած խեցեղէնը

Publication Details:

Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի պաշտօնական ամսագիր «Էջմիածին» կրօնական եւ հայագիտական հանդէսն «Արարատ» ամսագրի (1868—1919 թթ.) աւանդոյթների անմիջական ժառանգորդն ու շարունակողն է: Լոյս է տեսնում 1944 թուականից Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գէորգ Զ. Չորէքչեանի յառաջաձեռնութեամբ: Զուտ գիտական նիւթերից բացի՝ ամսագրում համառօտ անդրադարձ կայ Մայր Աթոռի միաբանութեան, ներքին ինչպէս եւ Սփիւռքի թեմերի եկեղեցական կեանքին, տպագրւում են Հայոց հայրապետների կոնդակները, շրջաբերականները, քարոզներն ու ճառերը:

Journal or Publication Title:

Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի

Date of publication:

2023

Volume:

Ձ

Number:

Ե

ISSN:

1829–4243 ; e-2953-7843

Additional Information:

Акопян Нюра, Hakobian Nyura

Other title:

Глазурованная керамика из Арташата (XIII—XVII вв.) ; The glazed pottery of Artashat (13th – 17th centuries)

Remainder of title:

(ԺԳ.—ԺԷ. դարեր)

Contributor(s):

Խմբ.՝ Առաքել Առաքելյան (1944-1948) ; Լևոն Կիսիբեկյան (1948-1950) ; Աշոտ Աբրահամյան (1950-1955) ; Առաքել Առաքելյան (1955-1956) ; Արթուն Հատիտյան (1956-1982) ; Պարգեւ Շահբազյան (1983-1984) ; Երվանդ Մելքոնյան (1985-1993) ; Տ. Ասողիկ եպս. Արիստակեսյան (1994-1996) ; Տ. Բագրատ աբղ. Գալստյան (1996-1998) ; Մարիամ Վարդանյան (պաշտոնակատար) (1998-1999) ; Տ. Արշակ աբղ. Խաչատրյան (պաշտոնակատար) (1999) ; Անդրանիկ Զեյթունյան (2000-2001) ; Արշակ Մադոյեան (2009-2015) ; Արսէն Բոբոխեան (2015-2017) ; Տ. Անդրէաս աբղ. Եզեկեան (պաշտոնակատար) (2017-2018) ; Գէորգ Մադոյեան (2018-)

Coverage:

64-83

Abstract:

В 80-х годах прошлого столетия были раскопаны руины разрушенного здания при выравнивании исторической части столицы Арташата. Для выяснения функционального значения вновь открытого памятника в 2003—2004 гг. Арташатская археологическая экспедиция (руководитель Ж. Хачатрян) провела разведочные раскопки в юго-западной части равнины, в 100—150 метрах от реки Аракс (Ерасх). Раскопки обнаружили в руинах великолепный старинный памятник — общественную баню (II—III вв.), а также у развалин стен бани или прямо на ней сомнительную средневековую постройку. Из открытого на северо-западной стороне многогранного зала в результате проведенных раскопков был получен богатый — из разновременных культурных слоев археологических материал — глазурованная керамика, фаянс и т. д. По предварительным наблюдениям (Ж. Хачатрян) баня позже была преоб- разована в постоялый двор для караванов (караван-сарай), а многогранный зал, выходящий на северо-западную сторону — в рынок. Среди глиняной посуды есть подборка глазурованной посуды, в основном в виде подносов, ваз, чашек, стаканов и т. д., которые пока не имеют конкрет- ного научного объяснения, кроме предположений, поскольку в обсуждаемый период XIII—XIV и XV—XVII вв., к которому находки в основном и относятся Арташат не упоминается как город или поселок ни в каких библиографических или литографических источниках. Мы полагаем, что единственное возможное объяснение или гипотеза заключается в том, что на территории исторического Арташата или в его окрестностях существовал постоялый двор для караванов (караван-сарай), предназначенный для обслуживания путешественников, странствующих в Иран, Среднюю Азию и за ее пределы.
Ruins of buildings were discovered during the archaeological works carried out
in the 1980s in the south-western part of Artashat. In order to reveal the importance of this monument, exploratory works were carried out on the western plateau, 100—150 meters far away from the Araks River. Excavations revealed a magnificent ancient monument in the ruins — a public bathhouse (2nd —3rd centuries). Excavations found a dubious medieval structure near the ruins of the bathhouse walls. Preliminary observations allowed Zhores Kachatryan, head of the expedition, to assume that the bathhouse was later converted into an inn for caravans (caravanserai), and a market was built on the south-western part. The collection of pottery discovered in situ consists of bowls, cups, dishes, glasses etc. The historical and lithographic sources do not mention what type of residence Artashat was in the 13th—17th centuries. The investigation of the pottery dating back to the 13th—17th centuries proved that the caravanserai built on the way to Middle Asia and Iran was to take care of the travelers’ needs. So, the discovered ruins probably belonged to these buildings.

Place of publishing:

Ս. Էջմիածին

Publisher:

Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի

Format:

pdf

Identifier:

oai:arar.sci.am:360477

Language:

hy

Location of original object:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան

Object collections:

Last modified:

Mar 5, 2024

In our library since:

Jun 22, 2023

Number of object content hits:

12

All available object's versions:

https://arar.sci.am/publication/389728

Show description in RDF format:

RDF

Show description in OAI-PMH format:

OAI-PMH

Objects

Similar

This page uses 'cookies'. More information