Հրապարակման մանրամասներ:

«Լրաբեր հասարակական գիտությունների» քառամսյա, բազմալեզու, միջմասնագիտական, գրախոսվող հանդեսը ՀՀ ԳԱԱ հասարակական գիտությունները և հայագիտությունը ներկայացնող հնագույն (հիմնադրվել է 1940 թ.) պարբերականն է, որի էջերում աճել և հասունացել են հայագետների և հասարակագետների բազմաթիվ սերունդներ: 1940-1943 թթ. այն հրատարակվել է որպես ԽՍՀՄ ԳԱ նախագահության հայկական մասնաճյուղի՝ Արմֆանի հասարակական և բնական գիտությունների «Տեղեկագիր», 1943-1965 թթ.՝ Հայաստանի ԳԱ-ի «Տեղեկագիր հասարակական գիտությունների»: 1966 թ. ամսագիրը վերանվանվել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների»: 1940-1947 թթ. լույս է տեսել անկանոն պարբերականությամբ՝ 1948-1990 թթ. եղել է ամսագիր. 1991 թ.` երկամսյա, 1992-1995 թթ.` եռամսյա հանդես: 1996-ից առ այսօր այն հրատարակվում է քառամսյա պարբերականությամբ: Տարբեր ժամանակներում «Լրաբերի» գլխավոր խմբագիրներ են եղել անվանի գիտնականներ Հ. Օրբելին (հիմնադիր), Ս. Կարապետյանը, Հ. Բատիկյանը, Խ. Մոմջյանը, Մ. Ներսիսյանը, Ա. Հովհաննիսյանը, Ծ. Աղայանը, Գ. Ստեփանյանը, Հ. Ասլանյանը, Գ. Աբովը, Հ. Ինճիկյանը, Վ. Միքայելյանը, Ա. Խառատյանը: 2017 թ. վերջից սկսած՝ հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է Պ. Ավետիսյանը:

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Լրաբեր հասարակական գիտությունների=Herald of the Social Sciences=Вестник общественных наук

Հրապարակման ամսաթիվ:

1969

Համար:

12

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկություն:

սեղմիր այստեղ կապին հետևելու համար

Վերնագիր:

Армянское войско в эпоху Ервандидов

Այլ վերնագիր:

Հայկական զորքը Երվանդունիների դարաշրջանում: The Armenian Army during the Reign of Yervandouni Dynasty.

Ստեղծողը:

С. А. Есаян

Աջակից(ներ):

Պատ․ խմբ՝. Հ․ Գ․ Ինճիկյան (1966-1968) ; Գլխավոր խմբ.՝ Ծ․ Պ․ Աղայան (1969-1972) ; Վ․ Ա․ Միքայելյան (1972-1987) ; Ա․ Ա․ Խառատյան (1988-2017)

Խորագիր:

Ancient History ; Military Science

Չվերահսկվող բանալի բառեր:

Եսայան Ս. Ա. ; Yessayan S. A.

Ծածկույթ:

63-69

Ամփոփում:

Հոդվածում վերլուծվում են հայկական զորատեսակները սկսած հետուրարտական ժամանակաշրջանից մինչև Երվանդյան դինաստիայի անկումը: Վերլուծվում են բանակի կազմը, թիվը, տակտիկական առանձնահատկությունները, ռազմական և մարտական ոգին: Ցույց է տրվում, որ հայկական զորքը ունենալով ուրարտական զորքի հարուստ և մարտունակ ավանդույթներ Երվանդունիների ժամանակ իր զարգացումը տարել է երկու ուղղությամբ. ա) մասնակցելով Աքեմենյան բանակի արշավներին ձեռք է բերել հարձակողական տակտիկական ունակություն, բ) հայրենիքը օտար նվաճողներից պաշտպանելու ընթացքում ձեռք է բերել պաշտպանողական մարտեր մղելու ունակություն:

Հրատարակության վայրը:

Երևան

Հրատարակիչ:

ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ․

Ստեղծման ամսաթիվը:

1969-12-15

Տեսակ:

Статья

Ձևաչափ:

pdf

Դասիչ:

АЖ 410

Բնօրինակի գտնվելու վայրը:

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան