Կրոնական գործոնը հայ-բյուզանդական հարաբերություններում (570– 591 թթ.)

Գլխ․ խմբ․՝ Մ․ Գ․ Ներսիսյան (1958-1998) ; Վ․ Միքայելյան (1999-2005) ; Գլխ․ խմբ․ պաշտոնակատար՝ Պ․ Մ․ Մուրադյան (2005) ; Ա․ Զաքարյան (2005) ; Գլխ․ խմբ․՝ Ս․ Հարությունյան (2006-2018) ; Ա․ Զաքարյան (2018-)

Armenian-Byzantine relations ; Armenian history

Հայ-բյուզանդական հարաբերություններ ; Քաղկեդոնի451 թ. ժողով ; քաղկեդոնականություն ; Հուստինոս II կայսր ; Մովսես Եղիվարդեցի

169-185

Армяно-византийские отношения 570–591-х годов сопровождались религиозным принуждением армян со стороны империи. Хотя Византия объявила себя «защитником христианства» в конце 60-х годов, однако освобождение соседних христианских народов вовсе не являлось целью империи. Более того, выступавшие за халкидонизм императоры Юстин II и Тиверий, воспользовавшись удобным моментом, на церковных собраниях, созванных в Константинополе, попробовали осуществить армяно-византийское церковное единение. The Armenian-Byzantine relations in 570–591 AD were accompanied by the religious enforcement on Armenians carried out by the Empire. In the late 60s, although Byzantium declared itself a “defender of Christianity”, however, the liberation of neighboring Christian nations was not at all a substantial issue for it. Moreover, the emperors Justin II and Tiberius, who advocated Chalcedonism, took advantage of the opportunity for implementing Armenian- Byzantine Church Unification at the Church Councils in Constantinople.

ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ.

Հոդված

pdf

ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար գիտական գրադարան

Հրապարակման մանրամասներ:

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Հրապարակման ամսաթիւ:

Համար:

ISSN:

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկութիւն:

Վերնագիր:

Այլ վերնագիր:

Ստեղծողը:

Աջակից(ներ):

Խորագիր:

Չվերահսկուող բանալի բառեր:

Ծածկոյթ:

Ամփոփում:

Հրատարակիչ:

Տեսակ:

Ձեւաչափ:

Թուայնացում:

Բնօրինակին գտնուելու վայրը: