Publication Details:
Journal or Publication Title:
Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի
Date of publication:
Volume:
Number:
ISSN:
Title:
Creator:
Contributor(s):
Խմբ.՝ Առաքել Առաքելյան (1944-1948) ; Լևոն Կիսիբեկյան (1948-1950) ; Աշոտ Աբրահամյան (1950-1955) ; Առաքել Առաքելյան (1955-1956) ; Արթուն Հատիտյան (1956-1982) ; Պարգեւ Շահբազյան (1983-1984) ; Երվանդ Մելքոնյան (1985-1993) ; Տ. Ասողիկ եպս. Արիստակեսյան (1994-1996) ; Տ. Բագրատ աբղ. Գալստյան (1996-1998) ; Մարիամ Վարդանյան (պաշտոնակատար) (1998-1999) ; Տ. Արշակ աբղ. Խաչատրյան (պաշտոնակատար) (1999) ; Անդրանիկ Զեյթունյան (2000-2001) ; Վարդան Դևրիկյան (2002-2009) ; Արշակ Մադոյեան (2009-2015) ; Արսէն Բոբոխեան (2015-2017) ; Տ. Անդրէաս աբղ. Եզեկեան (պաշտոնակատար) (2017-2018) ; Գէորգ Մադոյեան (2018-)
Subject:
Coverage:
Abstract:
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, Եկեղեցու կառավարման համակարգ, ժողովական սկզբունք, կաթողիկոսական իշխանություն, Ազգային‑եկեղեցական ժողով, Գերագույն հոգեւոր խորհուրդ, եկեղեցական ինքնավարություն, Սինոդ, Պոլոժենիե, Եկեղեցի եւ պետություն, ազգային ինքնություն, եկեղեցագիտություն։
Система управления Армянской Апостольской Церковью основана на синтезе апостольского Предания, власти Католикоса всех армян и принципа соборности, сформировавшегося со времени святого Григория Просветителя. На протяжении веков безгосударственного существования армянского народа Церковь являлась главным институтом сохранения его духовной, культурной и национальной идентичности. Сложившаяся модель церковного управления представляет собой уникальное сочетание централизованного руководства и коллегиального принятия решений. Несмотря на внешнее политическое давление и институциональные преобразования, включая принятие царского «Положения» 1836 года и учреждение Высшего духовного совета в 1924 году, Армянская Апостольская Церковь сохранила институциональную преемственность, внутреннюю автономию и верность своим каноническим принципам. Современная система управления, включающая Национально-церковный собор, Епископский собор, Высший духовный совет и епархиальные органы, обеспечивает единство Церкви и эффективное осуществление её духовной, пастырской и национальной миссии.
The governance of the Armenian Apostolic Church is founded upon a synthesis of Apostolic Tradition, the authority of the Catholicos of All Armenians, and the principle of conciliarity established since the time of St. Gregory the Illuminator. Throughout centuries of Armenian statelessness, the Church served as the principal institution preserving the nation's spiritual, cultural, and national identity. Its system of governance represents a distinctive combination of centralized leadership and collegial decision-making. Despite external political pressures and institutional reforms, including the promulgation of the Tsarist Polozhenie of 1836 and the establishment of the Supreme Spiritual Council in 1924, the Armenian Apostolic Church has preserved its institutional continuity, internal autonomy, and fidelity to its canonical traditions. Today, the National Ecclesiastical Assembly, the Assembly of Bishops, the Supreme Spiritual Council, and diocesan governing bodies collectively safeguard the unity of the Church and ensure the effective fulfillment of its spiritual, pastoral, and national mission.
Place of publishing:
Ս. Էջմիածին