Հետխորհրդային տրանսֆորմացիայի մեկնարկից երկու տասնամյակ անց էլ դեռևս շարունակվում են այդ գործընթացի տեսական հիմքերի վերաբերյալ քննարկումները: Եթե մեկ տասնամյակ առաջ արդեն կարելի էր միանշանակորեն պնդել, որ այն ժողովրդավարացման երրորդ ալիքի շարունակությունը չէ և մինչ ԽՍՀՄ փլուզումն արձանագրված վարչակարգերի անցումների վերաբերյալ ձևավորված տեսություններն ու մոդելները միայն առաջին մոտավորությամբ կարելի է կիրառել հետխորհրդային տրանսֆորմացիայի ուսումնասիրության նպատակով, ապա ավելի ուշ կասկածի տակ դրվեց այդ գործընթացի համար ընդհանրական հարացույցի գոյությունը: Այդուհանդերձ, գործընթացում ակնհայտ են մի շարք օրինաչափություններ և հոդվածում դիտարկվում է այդ աննախադեպ բարդ ու բազմավեկտոր գործընթացի մոդելավորման հնարավորությունը:
Two decades after the start of post-Soviet transformation, discussions on the theoretical grounds of that process are still ongoing. While a decade ago it was possible to unequivocally assert that it is not the continuation of the third wave of democratisation and that the theories and models of regime transitions, recorded before the collapse of the USSR, can only to a first approximation be applied to post-Soviet transformation study, later doubt was cast upon the existence of a general paradigm for the process. Nevertheless, several patterns are evident in the process, and the article views the modelling possibility of that exceptionally complex and multi-vector process.

Հայկական քաղաքագիտական հանդես-ի թվային տարբերակը ներբեռնվել է Armenian Researchers կայքէջից։

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Հրապարակման ամսաթիւ:

Համար:

ISSN:

Լրացուցիչ տեղեկութիւն:

Վերնագիր:

Այլ վերնագիր:

Ստեղծողը:

Աջակից(ներ):

Խորագիր:

Չվերահսկուող բանալի բառեր:

Ծածկոյթ:

Ամփոփում:

Թուայնացում: