Journal or Publication Title:
Ցեղասպանագիտական հանդես=Journal of Genocide Studies=Журнал исследований геноцида
Date of publication:
Volume:
Number:
ISSN:
Additional Information:
Stepanyan Inesa, Степанян Инеса
Title:
«Դիմադրություն» եզրույթի ձևավորումը և գործածումը ցեղասպանությունների համատեքստում
Other title:
Formulation and Use of the Concept of “Resistance” in the Context of Genocides ; Формирование и использование понятия “Сопротивление” в контексте Геноцидов
Creator:
Subject:
Uncontrolled Keywords:
Հրեից հոլոքոստ ; Ռուանդայի ցեղասպանություն ; թութսի ; հութու ; դիմադրություն ; պայքար ; ինքնապաշտպանություն
Coverage:
Abstract:
Սույն հոդվածի նպատակն է ուսումնասիրել «դիմադրություն» եզրույթի ձևավորումը և գործածումը գիտական շրջանակներում՝ մասնավորեցնելով հասկացության կիրառումը ցեղասպանությունների՝ Հայոց ցեղասպանության, Հրեից հոլոքոստի և Ռուանդայի ցեղասպանության համատեքստում: Նախքան ցեղասպանությունների մասին ուսումնասիրություններում հասկացության բնորոշումներին անդրադառնալը հոդվածում սահմանվում է, թե ինչ է դիմադրությունը1, և պարզաբանվում են եզրույթին առնչվող որոշ հարցադրումներ: Հաջորդիվ հոդվածում ներկայացվում են «դիմադրություն» հասկացության զարգացումը, դրսևորման ձևերը, ինչպես նաև կիրառումը ցեղասպանությունների համատեքստում:
Recognizing the multiplicity of contexts and interpretations surrounding the notion of resistance, this article examines the evolution of the concept, its diverse modalities, and its particular manifestations within the framework of genocidal processes. Focusing on the Armenian Genocide, the Holocaust, and the Rwandan Genocide, the study highlights a wide spectrum of resistance strategies, ranging from organized armed defense to individual and collective acts of nonviolent opposition, as well as spiritual, cultural, and intellectual efforts aimed at preserving identity and humanity. It further considers the ongoing struggle against denial as a continuation of resistance beyond the temporal boundaries of the genocides themselves. The analysis emphasizes that, depending on one’s capacity to maintain composure under extreme conditions, regulate emotions, react decisively, and display ingenuity, victims could transform into active agents through acts of defiance, self-protection, or other expressions of resistance. Drawing on examples identified across the three case studies, the article concludes that every attempt to survive and safeguard life was inherently individual and situational, shaped by the available means of opposition and protection, and encompassing both physical and non-physical dimensions.
Учитывая многообразие контекстов и трактовок понятия сопротивление, в данной статье рассматривается эволюция этого концепта, его различные формы проявления и конкретные применения в контексте геноцидов. Исследование сосредоточено на примерах борьбы, возникших в ходе Геноцида армян, Холокоста и Геноцида в Руанде. Эти случаи демонстрируют широкий спектр форм сопротивления — от организованной вооружённой самообороны до индивидуальных и коллективных актов ненасильственного противостояния, а также духовных, культурных и интеллектуальных усилий, направленных на сохранение идентичности и человеческого достоинства. Особое внимание уделяется продолжающейся борьбе против отрицания геноцидов как форме сопротивления, выходящей за временные рамки самих преступлений. Проведённый анализ показывает, что в зависимости от способности сохранять самообладание в экстремальных условиях, контролировать эмоции, действовать решительно и проявлять находчивость, жертвы могли превращаться в активных субъектов, предпринимая акты неповиновения, самообороны или иные формы противостояния. На основании изученных примеров делается вывод, что все попытки выживания и сохранения жизни носили индивидуальный и ситуативный характер, определяемый доступными средствами защиты и сопротивления, охватывающими как физические, так и нефизические измерения.
Place of publishing:
Երևան
Publisher:
ՀՀ ԳԱԱ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտ