Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:
Արվեստագիտական հանդես=Искусствоведческий журнал=Journal of Art Studies
Հրապարակման ամսաթիւ:
Համար:
ISSN:
Պաշտոնական URL:
Լրացուցիչ տեղեկութիւն:
Վերնագիր:
Ազգային ավանդույթների դերը 1920–1930-ական թվականների հայ կերպարվեստում
Այլ վերնագիր:
Роль национальных традиций в армянском изобразительном искусстве 1920–1930-х годов ; The role of national traditions in Armenian fine arts of the 1920s-1930s
Ստեղծողը:
Խորագիր:
Կերպարվեստագիտություն ; Ազգագրություն
Չվերահսկուող բանալի բառեր:
նորագույն հայ արվեստի կազմավորման շրջան ; 1920–1930-ական թվականների հայ կերպարվեստ ; անցյալի մշակութային ժառանգության ; Մարտիրոս Սարյան
Ծածկոյթ:
Ամփոփում:
Նորագույն հայ արվեստի կազմավորման շրջանում, այն է՝ 1920-ական թվականներին և 1930-ականներ թվականների սկզբին, Հայաստանի գեղարվեստական կյանքում առանձնակիորեն կարևորվեց անցյալի մշակութային ժառանգության խնդիրը, որը սերտորեն կապված էր նորաստեղծ խորհրդահայ հասարակության հոգևոր սպասումների և պահանջմունքների հետ։ Նման գործընթացներ տեղի էին ունենում ողջ խորհրդային արվեստում, որն իր ակունքների որոնման ճանապարհին հաճախ կտրականապես մերժում էր անցյալի մշակութային ժառանգության արդիական նշանակությունը (արտադրական արվեստի տեսություն, այսպես կոչված «արվեստի սոցիոլոգիա» ևն)։ Մինչդեռ հայ կերպարվեստի և ճարտարապետության մի շարք նշանավոր վարպետներ (ինչպես, օրինակ, Մարտիրոս Սարյանը, Հակոբ Կոջոյանը, Ալեքսանդր Թամանյանը և ուրիշներ) նշված ժամանակահատվածում անմիջական անդրադարձ են կատարում ազգային գեղարվեստական մշակույթի ավանդույթներին ու սկզբունքներին, ինչն արտացոլվում է թե՛ նրանց տեսական ելույթներում ու կազմակերպական նախաձեռնումներում և թե՛ բուն ստեղծագործական պրակտիկայում։ Անշուշտ, այդ երևույթն ուներ որոշակի պատմական հենք։
В период становления новейшего армянского искусства, а именно в 1920-е и начале 1930-х годов, особо важное значение в художественной жизни Армении приобрела проблема оценки культурного наследия прошлого, тесно связанная с духовными запросами и ожиданиями новообразованного армянского советского общества. Сходные процессы происходили в советском искусстве в целом, которое в поисках своих истоков зачастую решительно отвергало актуальное значение культурного наследия прошлого (теория производственного искусства, так называемая «социология искусств» и пр.).
During the period of formation of modern Armenian art, namely in the 1920s and early 1930s, the problem of evaluating the cultural heritage of the past gained special importance in the artistic life of Armenia, which was closely related to the spiritual needs and expectations of the newly created Armenian Soviet society. Similar processes took place in Soviet art as a whole, which, in search of its origins, often decisively rejected the current significance of the cultural heritage of the past (the theory of industrial art, the so-called "sociology of art", etc.).
Հրատարակիչ:
Տեսակ:
Ձեւաչափ:
Նոյնացուցիչ:
կապին հետեւելուն համար սեղմէ հոս