Եղիշե Չարենցը Արշակ Չոպանյանի գնահատմամբ

Արշակ Չոպանյանն իր հիմնադրած «Անահիտ» հանդեսի, ինչպես նաև «Ապագա» շաբաթաթերթի էջերում ուշադիր էր Եղիշե Չարենցի անվան ու գործի հանդեպ: Դա գրական-քննադատական հոդվածների վերածվեց, երբ ծանոթացավ Չարենցի «Երկերի ժողովածու»-ին (2 հատորով, Մոսկվա, 1922) և «Պոեմներ»-ին (Կ. Պոլիս, 1923): Հաջորդեցին նաև մյուս հրատարակությունները՝ «Էպիքական լուսաբաց» (Երևան, 1930), «Երկեր» (Երևան, 1932) և «Գիրք ճանապարհի» (Երևան, 1933/1934): Չոպանյանը Չարենցին գնահատում էր որպես մեծ գրողի և նրա ստեղծագործությունը համարում համազգային նշանակության հոգևոր արժեք:
Аршак Чопанян (1872–1954) – писатель, литературовед, критик и издатель – являлся уникальной фигурой в армянской литературной жизни. Особо следует отметить его отношение к Е. Чаренцу (1897–1937) и его творчеству. В своих многочисленных рецензиях и статьях, опубликованных в журнале «Анаит» и еженедельнике «Апага», Чопанян давал высокую оценку Чаренцу как поэту национального и общеевропейского значения, подчеркивая его поэтическое новаторство, нашедшее отражение в создании новаторских образов и форм.
Arshak Chobanyan (1872–1954) – a writer, literary scholar, critic and a publisher – was a unique figure in the Armenian literary life. It is worth noting his respect for Charents (1897–1937) and his art. In his numerous reviews and articles published in the journal “Anahit” and in the weekly “Apaga”, Chobanyan highly appreciated Charents as a poet of national and pan-European value emphasizing his poetic innovation, which was reflected in creating innovative characters and forms. According to A. Chobanyan, his art was characterized by new artistic perception of reality.