1828 թ. փետրվարի 10-ին Պարսկաստանի Թուրքմենչայ գյուղում կնքված պայմանագրով, մի կողմից, Հայաստանի մի հատվածը ազատագրվեց արևելյան բռնատիրության դարավոր լծից և անցավ Ռուսաստանի տիրապետության ներքո, մյուս կողմից, պարսկահայերի մի զգալի զանգված (շուրջ 45 հազար հայ) գաղթեց ռուսական նորագրավ երկրամասերը, մասնավորապես՝ Արաքսի ձախ ափը՝ ստվարացնելով հայ տարրը այն տարածքում, որն աստիճանաբար դարձավ հայոց ազգային համախմբման անհամեմատ ապահով վայրը: Չնայած Անդրկովկասում ցարիզմի վարած գաղութային քաղաքականության բազմապիսի խոչընդոտներին ու արգելակներին, հայ ժողովրդի արևելյան հատվածում ծիլեր էր արձակում ազգային- քաղաքական միտքը, գրականությունն ու պարբերական մամուլն աստիճանաբար ավելի բովանդակալից էին անդրադարձնում կյանքի ու կայքի անձեռնմխելիությունից օգտվող ժողովըրդի նոր կացության փոփոխություններն ու հակասությունները, հասարակական-քաղաքական հոսանքների ու կուսակցությունների ծրագրերում խմորվող ազգային անկախության հասնելու ակնկալությունները:

Երևան

Հոդված

pdf

Ամսագրի կամ հրապարակման վերնագիր:

Հրապարակման ամսաթիվ:

Հատոր:

Համար:

ISSN:

Պաշտոնական URL:

Լրացուցիչ տեղեկություն:

Վերնագիր:

Այլ վերնագիր:

Ստեղծողը:

Աջակից(ներ):

Խորագիր:

Չվերահսկվող բանալի բառեր:

Ծածկույթ:

Ամփոփում:

Հրատարակության վայրը:

Հրատարակիչ:

Ստեղծման ամսաթիվը:

Տեսակ:

Ձևաչափ:

Դասիչ:

Բնօրինակի գտնվելու վայրը: