Դասական ճարտարապետական ձևերը Երևանի ճարտարապետության մեջ (XIX-XX դդ. սահմանագծին); The Classical Architectural Forms in the Yerevan Architecture (the late 19th-the early 20th centuries)

Գլխ․ խմբ․՝ Մ․ Գ․ Ներսիսյան (1958-1998) ; Վ․ Միքայելյան (1999-2005) ; Գլխ․ խմբ․ պաշտոնակատար՝ Պ․ Մ․ Մուրադյան (2005) ; Ա․ Զաքարյան (2005) ; Գլխ․ խմբ․՝ Ս․ Հարությունյան (2006-2018) ; Ա․ Զաքարյան (2018-)

Գասպարյան Մարիետտա ; Gasparyan Marietta

74-86

XIX դ. հայկական ճարտարապետության համար նոր աշխարհայացքի կազմավորման ժամանակաշրջան է, երբ եվրոպական գեղարվեստական նոր ուղղությունները ներմուծվում են երկիր, և, հյուսվելով ազգային ճարտարապետական ավանդույթների հետ, ստեղծում են պատմական ոճերի, իսկ դարի վերջում՝ մոդեռնի ռեգիոնալ տարբերակներ։Սրանց հետ միասին հորինվածք մուտք են գործում դասական ճարտարապետական ձևերը։ The 19th century is the time of new ideology forming for Armenian architecture, when new European artistic treads are introduced to the country, in combination with national architectural traditions and create regional versions of historical styles and modem at the end of the century.Together with them the classical architectural forms come into composition.

Երևան