Բեմադրական արվեստի (ռեժիսուրա) ինքնուրույնացումը և Ազնիվ Հրաչյան՝ բեմադրիչ - Նաիրա Շահվալադյան (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Հայ թատրոնի պատմության մեջ բեմադրիչը ստեղծագործողի դեր և ինքնուրույնություն է ձեռք բերել XIX դ. 90-ական թվականներից սկսած՝ մոտավորապես նույն շրջանում, ինչ Արևմուտքում և ռուսական բեմում: Ազնիվ Հրաչյայի սկզբունքներն ու պահանջները համահունչ են եղել ժամանակի եվրոպական բեմական արվեստում սկզբնավորվող եղանակներին: Հրաչյան առաջնային նշանակություն է տվել բեմադրական մտահղացումներին: Актриса и театральный деятель Азнив Рачия была в центре внимания театральной критики начала 90-ых годов XIX в. Творческие принципы артистки были созвучны новейшим веяниям европейского театра того времени. Постановки Азнив Рачия отличались целостностью художественного замысла. In the history of Armenian theatre, theatre director gained autonomy and was endorsed with a creative role from 1890s, approximately in the same time as in Russian and Western theatres. As an actress and theatre practitioner, Azniv Hrachia holds a distinct place in the history of Armenian professional theatre.
Keywords: Literature; Language and Literature; PN2000 Dramatic representation; The Theater