Մարմնից դուրս գտնվող հոգին հայկական հրաշապատում հեքիաթներում - Հայրապետյան, Թամար (ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ)
Հայկական հեքիաթներում թե՛ դիպաշարային և թե՛ մոտիվային մակարդակում բավական տարածված են մահվան և անդրշիրիմյան կեցության էզոթերիկ (գաղտնախորհուրդ) պատկերացումերը, որոնց համաձայն` կյանքը կամ հոգին ընկալվում է որպես որոշակի ծավալի կոնկրետ նյութեղեն առարկա, որը կարող է ժամանակավորապես բացակայել մարմից և հեռավորությունից շարունակել շնչավորել մարմինը: В армянских сказках наиболее распространены экзотерические представления о смерти и загробной жизни, согласно которым жизнь и душа человека воспринималась как нечто материальное, имеющее определенный объем, который может временно находиться вне тела и на расстоянии одушевлять оное. In Armenian folktales both on the level of the plot and motif, the esoteric notions death and underworld are very popular. According to these, the life or soul is perceived as a material object having certain volume, which can temporary leave the body and exist outside the body while still supporting it with life. According to ancient logic, in dangerous situations it is safer to keep the soul in objects (animals, plants, or other objects) than to carry it in the body.
Keywords: Folklore