О фотосинтезе и водном режиме диких сородичей плодовых в различных почвенно-климатических условиях Армении - В. В. Казарян; В. А. Давтян; Л. Н. Оганесян (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Հայաստանի կիսաանապատային (Երևան), մեզոֆիլ-անտառային (Վանաձոր) և չափավոր խոնավ լեռնատափաստանային (Սևան) գոտիներում աճող չորս պտղատու տեսակների վայրի ցեղակիցների ֆոտոսինթեզի ինտենսիվությունը բարձր է մեզոֆիլ-անտառային, ցածր՝ կիսաանապատային գոտում: Քլորոֆիլի քանակը և ճարպասպիտակուցային համալիրի հետ նրա կապի ամրությունն աճում է ըստ ուսումնասիրվող գոտիների բարձրության: Ընդհանուր և ազատ ջրի պարունակությունը տերևներում առավելագույնն է մեզոֆիլ-անտա- ռային, նվազագույն՝ լեռնատափաստանային գոտում: Վերջինում, ի տարբերություն մեզոֆիլ- անտառայինի, ուսումնասիրվող օբյեկտներն աչքի են ընկնում կապված ջրի և ջուր պահելու ունակության բարձր ու ջրային անբավարարության ցածր ցուցանիշներով: Կիսաանապատային գոտում ստացվել են միջին տվյալներ: Եզրակացություն է արվում այն մասին, որ նկարագրած գոտիներում բույսերի աճման ընթացքում տեղի են ունենում ֆոտոսինթետիկ գործունեության և ջրային ռեժիմի այնպիսի փոփոխություններ, որոնք ի վերջո բերում են կյանքի պայմաններին նրանց հարմարվողականությանը:
Keywords: Botany; Science