Цветообозначения как основа ассоциативно-образного ряда в романе Е. И. Замятина «Мы» - Оганесян, Г. С.
Цветообозначения и цветосимволика – яркая составляющая образного языка романа Е.И. Замятина «Мы». Автор использует в романе богатую гамму красок, которая порождает в тексте разнообразие цветовой символики, цветообозначений, цветовых ассоциаций и образов. В статье основное внимание уделяется трём цветам и их оттенкам – розовому, синему и зелёному. Употребление этих красок лежит в основе построения двух основных образов романа – свободы и несвободы. Иерархия главных персонажей, мелькающих лиц и деталей во главе с рассказчиком так или иначе сводится к жажде свободы и невольному подчинению несвободе. Мы обращаемся к варьируемому употреблению наименований, будь то метафоризация, различные деривации, включение в те или иные тематические поля, выстраивание оппозиций. Цвета эмоционально наполнены разнородным содержанием. Գունաբառերը Յե.Ի. Զամյատինի «Մենք» վեպի կերպարավոր խոսքի հիմքն է: Այն ուղեկցում է կերպարային իյեռարխիայի կառուցումը: Հեղինակը օգտագործում է գույների մեծ շարք, ինչը բերում է տեքստում գունային սիմվոլիակայի և զուգահեռների զանազանությանը: Հոդվածում ուշադրության կենտրոնում են վարդագույնը, կապույտը և կանաչը: Այդ գույների կիրառումը ծառայում է վեպի հիմնական 2 գաղափարների՝ ազատության և անազատության – կառուցմանը: Հերոսների արարքները, բոլոր իրադարցությունները այս կամ այն կերպ հիմնավորվում են դեպի ազատություն տենչանքով և անազատության մեջ ապրելու ստիպվածությամբ: Color designations and color symbolism are a bright component of the text as an artistic whole. It is accompanied by the figurative structure of the work and plays an important, perhaps the main role, in the construction of the figurative hierarchy. Roman E.I. Zamyatin's "We" is one of such works. The author uses a rich range of colors in the novel, which gives rise to a wide variety of color symbolism, color terms, color associations and images in the text. The article focuses on three colors and their shades -pi nk, blue and green. The use of these colors underlies the construction of two main images of the novel - freedom and unfreedom. The hierarchy of the main characters, flashing faces and details, led by the narrator, one way or another comes down to freedom and unfreedom as the main idea of the work and the basis of human existence.
Keywords: Литературоведение