1920-ականների առաջին կեսին Խորհրդային Հայաստանում գործարկված մշակութային քաղաքականության հեղափոխականությունը - Շախնազարյան, Իրինա
1920 թվականին Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո քաղաքական իշխանությունները կանգնած էին մշակութային հեղափոխության անհետաձգելի խնդրի առջև ։ 1920-ականների առաջին տարիներին իշխանության եկած ազգային կոմունիստ գործիչներն ի վիճակի եղան ընդունելու, որ կարճաժամկ ետ կտրվածքով աշխատող քաղաքական ուղիղ միջոցներից (քարոզչություն, հրահանգավորում, միջամտություն և այլն) հնարավոր չէ հաստատված մշակույթի ու կենցաղի փոփոխություն ակնկալել ։ Այսպես, քաղաքականապես սահմանվեց ավանդված վարքուբարքի ու կենցաղավարության տնտեսական հիմքերը վերաձևակերպելու անհրաժեշտությունը, սակայն սոցիալ- հասարակական նոր հարաբերություններ հաստատելու խնդրում որդեգրվեց երկարաժամկ ետ գործնական աշխատանք վարելու մոտեցումը: Այդ աշխատանքն ըմբռնվեց իբրև «կյանքի նոր ձևերը, նոր կենցաղը » կենսագործելու միակ երաշխիքը: In 1920, after the establishment of the soviet rule in Armenia, the political authorities faced the pressing question of cultural revolution. Within the first years of the 1920s, the national communist leaders who had come to power realized that the rapid political means such as propaganda, indoctrination, intervention and so on were not appropriate tools to change the established culture and everyday life. Thus, the necessity of redefining the economic foundations of traditional behavior and everyday life was politically established; nevertheless, a long-term practical approach was adopted in achieving the change in social relationships. This open-ended work was understood as the only guarantee for realizing “new forms of life and new ways of living”. После установления советских порядков в Армении в 1920 году перед политическими властями встала неотложная задача культурной революции. Деятели национального коммунизма, пришедшие к власти в первые годы 1920-х годов, признали, что невозможно ожидать изменений сложившейся культуры и быта за счет краткосрочных прямых политических мер (пропаганды, инструктирования, вмешательства и т. д.). Таким образом, была политически сформулирована необходимость переформирования экономических основ традиционных нравов и уклада жизни; однако в вопросе установления новых социально-экономических отношений был принят подход долгосрочной практической работы. Эта работа воспринималась как единственная гарантия реализации «новых форм жизни и нового быта».
Keywords: Մշակութային հեղափոխություն