Идея формы или миф армянского симфонизма (к 100-летию со дня рождения Арама Ильича Хачатуряна) - М. А. Рухкян (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Հայկական սիմֆոնիզմի ձևավորումը համընկավ Հայաստանի համար պատմական նոր դարաշրջանին, երբ Հայաստանի արևելյան հատվածը հանրապետություն քաղաքական կարգավիճակով մտավ նոր՝ սոցիալիստական պետության կազմի մեջ: Ձևավորվեց գեղարվեստական հայացքների նոր համակարգ, որում Հայաստանի պատմական ուղին իմաստավորվեց ժամանակների եռամիասնությամբ. ողբերգականը, որը մնացել էր անցյալում, ստեղծագործ ներկան և լուսավոր ապագան, որն արտացոլում էր նոր սոցիալիստական Հայաստանի աշխարհայացքը: Երաժշտության մեջ եռամիասնության գաղափարն իր վառ և կենսունակ մարմնավորումը ստացավ Արամ Խաչատրյանի արվեստում՝ հիմնարար ավանդ դառնալով ազգային սիմֆոնիզմի համար: Այս մեկնությունը խորապես հաստատվել է հայ երաժշտության մեջ և վառ մարմնավորում ստացել Էդվարդ Միրզոյանի, Գրիգոր Եղիազարյանի, Ալեքսանդր Հարությունյանի, Էդգար Հովհաննիսյանի, Կոնստանդին Օրբելյանի, Ղազարոս Սարյանի, Ավետ Տերտերյանի և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում:
Keywords: History; D History; M Music and Books on Music; M Music