Պոեզիայի «Վերացական մոդելը» և Վահան Տերյանի սիմվոլիզմը - Էդոյան, Հենրիկ
Հոդվածում քննվում են պոեզիայի կառուցվածքաբանական բնույթի մի քանի հարցեր, որոնցից գլխավորը տվյալ դեպքում, պոեզիայի «համընդհանուր կառուցվածք» հասկացությունն է, նրա «իդեալական մոդելը», որը իրացվում է կոնկրետ ստեղծագործությունների, տարբեր ուղղությունների, պոետական առանձին տեքստերի մեջ, որոնք դիտվում են որպես մեկ ամբողջական «իդեալական մոդելի» կոնկրետ մարմնավորումներ։ Պոեզիայի յուրաքանչյուր ստեղծագործություն դիտվում է որպես առանձին ներքին մակարդակների միասնություն, որի արտաքին կողմը՝ տեքստի լեզվական ամբողջությունն է, ներքին կողմը՝ այն ինֆորմացիան, որն ընկած է նրա խորքում որպես իմաստային հեռանկար կամ «զուգահեռ իրականություն»։ The article examines several questions regarding the structural nature of poetry, the main one being the concept of the “universal structure” of poetry, its “ideal model,” which is realized in specific works, different directions, and separate poetic texts that are considered as concrete embodiments of this ideal model. Each poetic work is seen as a unity of distinct internal levels, with the external side represented by the linguistic totality of the text, and the internal side by the information that lies in its depths as a semantic perspective or “parallel reality.” В статье рассматривается ряд вопросов, связанных со структурностью поэзии. Главным из них является понятие «универсальной структуры» поэзии, её «идеальной модели», которая реализуется в конкретных произведениях, направлениях и отдельных поэтических текстах. Эти тексты рассматриваются как единое целое – конкретные воплощения идеальной модели. Каждое поэтическое произведение представляется как единство отдельных внутренних уровней, внешняя сторона которого выражена через языковую совокупность текста, а внутренняя сторона – это информация, заключённая в его глубине как смысловая перспектива или «параллельная реальность».
Keywords: Գեղագիտություն (էսթետիկա)