Միջինհայերենյան ձևաբանական որոշ իրողությունների արտացոլումը Ստ. Օրբելյանի <<Պատմութիւն նահանգին Սիսական>> երկում - Ավետիսյան, Անի
Ստ.Օրբելյանի «Պատմութիւն նահանգին Սիսական» երկի քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու որոշակի ձևաբանական իրողություններ, որոնք գրավոր խոսքում կայունացել են լեզվի միջինհայերենյան ենթաշրջանում: Ի հոլովիչի գործառական հաճախականությունը, գործիական հոլովի՝ -ով մասնիկով կազմությունը, հոգնակերտ –եր մասնիկի տարածումը, խոնարհման ձևերի նոր կազմությունները, սահմանական եղանակի ժամանակաձևերի իմաստային նոր արտահայտությունները և այլ իրողություններ վկայում են, որ լեզվական ձևերի փոփոխության գործընթացն առավել վաղ շրջանում է սկսվել և կայունացման միտումներ է ցուցաբերել մինչև 13-րդ դարը: Исследование труда Ст. Орбеляна ,,История Сюника’’ дает возможность показать некоторые морфологические явления, которые стали устойчивыми в письменной речи в среднеармянском этапе. Частота применения показателя склонения Ի , образование творительного падежа с аффиксом -ով, распространение аффикса -եր образующего множественное число, новые формы спряжения, проявления глагольных форм новым грамматическим значением и другие явления свидетельствуют о том, что процесс изменения языковых форм начался на раннем этапе и проявил стремление становления до 13-го века. The analysis of the composition “The story of Sisakan province” by St. Orbelian enables to reveal some morphological phenomena of written Armenian which became stable during the middle ages period of the development of the language. The frequency of the practical usage of the Ի nominative, the formation of ablative by using morpheme -ով , the rapid spread of morpheme -եր, with the help of which the plural form was formed, the formation of new conjugation forms, the addition of new grammatical meanings to verbal forms and other facts attest that the process of changing linguistic forms began at an early period and demonstrated a tendency of stabilization by 13 century.
Keywords: Լեզվաբանություն