Մեր անիմաստ վարքի մասին - Աշչյան, Տաթևիկ
Շահան Շահնուրի ստեղծագործությունը մեր առջև բացում է արտասովոր ու ինքնատիպ գրողի կերպարը, որի մտածողությունը ստիպում է լրջորեն վերաբերվել նրա գրչին պատկանող բառին ու արտահայտությանը: Հեղինակի բոլոր գործերում երևակվում է ներկայի համատարած անտարբերությանը չենթարկվող, տևականորեն ելքեր փնտրող (երբեմն անգամ ոչ ավանդական ուղիներ) ու հաճախ արտառոց եզրահանգումներ անող մտավորականը: Նրա փոքր արձակում առանձնանում է «Հարալեզներուն դավաճանությունը» պատմվածքը, ուր հեղինակը խորհրդանիշների համակարգը՝ իբրև գեղարվեստական ճանաչողության հուն, հասցրել է կատարելության: Ինքնատիպ և միևնույն ժամանակ խորհրդանշական է պատմվածքի խորագիրը. հարալեզները հնուց ի վեր հայտնի են եղել իբրև նվիրվածության և հավատարմության խորհրդանիշներ, որոնք, ցավոք, ի վիճակի չեն եղել փրկություն բերել: Ըստ էության՝ պատմվածքի հերոսն էլ ներկայացված է իբրև հենց այդ հարալեզներից մեկը, որ բոլոր հայ երիտասարդների նման նահանջող տեսակ է, այսինքն՝ դավաճանող հարալեզ: Произведение Шагана Шагнура перед нами открывает образ необычного и своеобразного писателя, чье нестандартное мышление заставляет серезно относится к любому слову и выражению, пренадлежавшему его перу. Во всех работах автора, будь это литературно- художественные произведения или публицестическо-критические статьи, проявляется образ неподдающегося вездесущему безразличию, продолжительно ищущий выходы (порой даже нетрадиционные пути) и делающий нестандартные заключения мыслителя. В его малой прозе выделяется рассаказ «Предательство аралезов», где автор систему символов довел до превосходства-как течение литературного познания. Амбарцум, герой рассказа, олицетворение целого армянского народа, точнее-армянской диаспоры. Своеобразен и то же время символичен заголовок рассказа: аралезы с давних времен были известны как символы преданости, которые к сожелению не в силах были принести спасение. По существу, герой представлен как именно один из этих аралезов. Collection of short stories of Shahan Shahnour reveals an extraordinary and unique character of the writer, the thinking of whom makes us seriously react to each word and expression that belongs to him. In all works of the Author - literary and fiction, other publications and critical articles - the Intellectual that does not obey to pervasive indifference and hence tries to find long-lasting solutions by sometimes making extraordinary conclusions (sometimes trying to find uncommon, non-traditional ways of solution) is vivid. In terms of his short prose, the story Treason of Aralezes is worth to be highlighted. Here the Author uses the system of symbols as a literary cognitive approach transforming into perfection. The leading character of the story – Hambardzum – is an all-inclusive character of all Armenians, especially of all migrating Armenians. The heading of the story is not only exceptional but rather symbolic, too. Historically aralezes were symbol of dedication and loyalty that, alas, were unable to bring salvation. In substance, the hero of the story is presented as one of those aralezes that by his type is a retreating character very similar to many young Armenians, i.e. a treasonous aralez. The story is saturated with powerful ideological inflow which requires a deep perception. The writer does not come into final conclusions or does not extend a literary summary by leaving the reader to make philosophic analysis and assessment of tragic events in real life.
Keywords: Գրականագիտություն