Վիշապը որպես չարի ու բարու խորհրդանիշ Հայաստանի ուշ միջնադարյան տապանաքարային արվեստում - Բաղդասարյան, Սաթենիկ
Հայոց մեջ դեռևս վաղնջական ժամանակներից եղել է վիշապի պաշտամունք. այն բազմաբնույթ կերպավորում է ստացել հայկական մշակույթում՝ արտահայտվելով նաև խաչքարային և տապանաքարային արվեստում ։ Վերջին տարիներին վիշապների և վիշապաքարերի համակողմանի ուսումնասիրությանը նվիրված երկու ժողովածուներ են հրատարակվել, որոնցում ի մի են բերված հնագիտության, ազգագրության, բանագիտության, բանասիրության, արվեստաբանության և այլ բնագավառների տվյալները` բացատրելով «վիշապ » բառի ընկալման տարատեսակ փոխակերպումները: Վիշապի պաշտամունքի արտացոլումը արվեստում բազմիցս քննվել է տարբեր մասնագետների կողմից ։ The dragon has been a multifaceted figure in Armenian culture. Dragon worship has existed among Armenians since time immemorial, finding expression in khachkar and tombstone art. In recent years, two volumes have been dedicated to the comprehensive study of dragons and dragon stones, gathering data from archaeology, ethnography, philology, art, and other fields, thereby explaining the various transformations of the concept of “dragon”. The reflection of dragon worship in art has repeatedly been studied by various specialists. Образ дракона был многогранным явлением в армянской куальтуре. Поклонение дракону существовало у армян с незапамятных времен, получив свое выражение в дальнейшем в иконографии хачкаров и надгробных памятников. В последние годы вышли два сборника, посвященные всестороннему изучению драконов и так назывемых вишапов (драконьих камней), основанные на данных археологии, этнографии, филологии, истории искусства и других областей, с помощью которых объясняются различные трансформации понятия «дракона».
Keywords: Արվեստագիտական հետազոտություններ