Понятийно-категориальный уровень лингвистического подхода к структурной организации художественного текста на занятиях по русскому языку - Григорян, В. А.
В настоящей статье рассматривается текст как объект не только лингвистических, но и методических исследований. Лингвистический подход в исследовании структурной организации художественного текста обнаруживает понятийно-категориальный уровень: предметом рассмотрения являются категории членимости и связности текста. Следует особо выделить объёмно-прагматическое членение текста, структурно-смысловое и контекстно-вариативное членение текста, поскольку существенная черта любого художественного произведения – отражение множественности точек зрения. Выделяются также две важнейшие – точка зрения автора и точка зрения персонажа. Контекстно-вариативное членение текста в первую очередь разграничивает в нем два речевых потока – речь автора и речь персонажей. Nowadays the text is considered to be not only the object for linguistic but also for methodological research. The peculiarity of the linguistic approach in studying of the structural organization of the literary text is identified in conceptual-categorical level: the main subjects of the research are the categories of segmentation and cohesion of the text. The volumetric-pragmatic segmentation of text should be emphasized. The other text segmentation type is the structural-semantic one. Contextual-variational segmentation of the text should be also paid attention to, as the essential feature of any literary text is the reflection of multiplicity of viewpoints. The most important ones are the following: the viewpoint of the author and viewpoint of the character. There are two types of speech in contextual-variational segmentation of the text – the speech of the author and the speech of the characters. Ներկայոումս տեքստը դիտարկվոում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլ նաև մեթոդաբանական ոուսոումնասիրոությոունների օբյեկտ: Գեղարվեստական տեքստի կառոուցվածքային կազմակերպման լեզվաբանական մոտեցման ոուսոումնասիրոության առանձնահատկոությոունը ի հայտ է գալիս հայեցակարգային-կատեգորիալ մակարդակոում. Ոուսոումնասիրոության առարկա են տեքստի բաժանման և փոխկապակցման կատեգորիաները: Հատկապես պետք է ընդգծել տեքստի ծավալային-պրագմատիկ բաժանոումը: Տեքստի մեկ այլ բաժանման տեսակ է կառոուցվածքային-իմաստայինը: Չի կարելի անտեսել նաև տեքստի համատեքստային-փոփոխական բաժանոումը, քանի որ ցանկացած գեղարվեստական ստեղծագործոության էական գիծը նրա մեջ տարբեր տեսակետերի բազմազանոության արտացոլոումն է: Դրանց մեջ կարելի է առանձնացնել հետևյալ երկոու կարևորագոույն տեսակետերը՝ հեղինակինը և կերպարինը: Տեքստի համատեքստային-փոփոխական բաժանոումը առաջին հերթին առանձնացնոում է երկոու խոսքային հոսքեր՝ հեղինակի և հերոսները խոսք:
Keywords: Методика