Երեխայի կերպարը Վիլյամ Սարոյանի փոքր արձակում - Ղազարյան, Ռուզան
Հոդվածը նվիրված է ամերիկացի գրող Վիլյամ Սարոյանի փոքր արձակում գերակայող տեղ զբաղեցնող երեխայի կերպարի քննությանը: Մասնավորապես նկատվել է, որ սարոյանական արձակի երեխան օրեցօր բացահայտում է իրեն շրջապատող աշխարհն ու ամեն ինչում հրաշք է գտնում։ Սակայն դա բնավ չի նշանակում, թե երեխաների ու մեծահասակների աշխարհը տարանջատված է։ «Իմ անունը Արամ է» պատմվածաշարի գլխավոր հերոսը՝ Արամը, կարծես հավերժական մեծահասակ է, որն անընդհատ ինքնաճանաչման է ձգտում: Սակայն Սարոյանի արձակի մեծահասակ հերոսները ևս հաճախ մտածում ու գործում են որպես երեխա, քանի որ չեն կորցրել մանկական աշխարընկալումը։ Ասել է թե՝ հենց այս մանկանման մեծահասակներն ու իմաստուն մանուկներն են, որ սարոյանական երկերին հաղորդում են ինքնատիպություն և մեծ ազդեցություն են թողնում ընթերցողի հոգում։ Статья посвящена анализу образа ребенка, занимающего доминирующее место в малой прозе американского писателя Вильяма Сарояна. В частности, заметим, что ребенок из сарояновской прозы ежедневно открывает для себя окружающий мир, находя во всем чудеса. Однако это вовсе не значит, что миры детей и взрослых разъединены. Главный герой цикла рассказов «Меня зовут Арам» кажется вечным взрослым, стремящимся к постоянному самопознанию. Но взрослые герои прозы Сарояна также часто рассуждают и действуют подобно детям, поскольку еще не утеряли детское миро-восприятие. Именно эти взрослые, подобные детям, и мудрые дети придают произведениям Сарояна особое своеобразие и сильно волнуют души читателей. Article is dedicated to the analysis of child’s character dominating in William Saroyan’s little prose. It particularly states that in Saroyan’s prose the child day by day reveals the world that surrounds him and finds miracle in everything. But this doesn’t mean that the world of the child and the adults is separated. The main character of the collection of stories entitled “My Name is Aram”, i.e. Aram is an eternal adult who always seeks self-awareness. But the adult characters of Saroyan’s prose also think and act like children as they haven’t lost their childish worldview. This is to say that just those childish adults and wise children give uniqueness to Saroyan’s literary works and have a great influence on the reader’s soul.
Keywords: Գրականագիտություն