Зигмунд Фрейд (Զանգակ հրատ.)
This is about the article for the jubilee collection dedicated to the famous Viennese ophthalmologist Leopold Königstein, one of Freud’s old friends. In his letter to Ferenczi on April 12, 1910, Freud characterizes the article as a simple casual job which is useful. (Jones, 1962, p. 291). Nevertheless, it contains at least one paragraph of particular interest. For the first time here Freud speaks of the instincts of Ego unequivocally equates them with impulses for self-preservation, and ascribes to them a major role in the displacement function. Also, it is noteworthy that in the last paragraph of the work (pp. 212-213) Freud definitely suggests that mental phenomena are, in the end, based on organic substrates. Խոսքը հոբելյանական ժողովածուում տպագրված մի հոդվածի մասին է, որը նվիրված է Վիեննական հանրահայտ ավտոլմոլոգ Լեոնալդ Քյոնինգշտեյնին՝ Ֆրեյդի վաղեմի ընկերներից մեկին: 1910 թվականի ապրիլի 12-ի Ֆերենցիայի նամակում ֆրոյդը բնութագրում է հոդվածը իբրև պարզ պատահական աշխատանք, որը որևէ արժեք չունի /Ջոնես. 1962, էջ 291/: Այնուամենայնիվ, այնտեղ ներառված է հատկապես հետաքրքրություն ներկայացնող մեկ պարբերություն: Առաջին անգամ Ֆրեյդը խոսում է Ես-ի հակումների մասին, այն հավասարեցնելով ինքնապահպանման ջգտմանը և նրան վերգրում արտամղման գործառույթի մեծ դեր: Բացի դրանից ուշագրավ է այն, որ աշխատանքի վերջին պարբերություններում /էջ212-213/ ֆրեյդը բացարձակ բացահայտ կարծիք է արտահայտում այն մասին, որ հոգեկան երևույթները, վերջին հաշվով, հիմնվում են օրգանական սուբստրարների վրա:
Keywords: Психология