Ձայնավորների հնչյունափոխությունը 12-16-րդ դդ. հայերեն վիմական արձանագրություններում - Չոփուրյան, Գայանե
Հայերեն վիմական արձանագրություններն արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում ոչ միայն հայ ժողովրդի սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական կյանքի, կենցաղավարման որոշ առանձնահատկությունների, այլև նրա լեզվամտածողության, լեզվական որոշ օրինաչափություների վերաբերյալ: Գրաբարյան լեզվական մի շարք իրողություններ արձանագրություններում ունեն յուրօրինակ արտահայտության ձևեր: Դրանցից սույն աշխատանքում ուսումնասիրել ենք գրաբարի՝ 12-16-րդ դդ. հայերեն վիմական արձանագրություններում (այսուհետ՝ Արձանագրություններ) հիշատակված ձայնավորների հնչյունափոխական այնպիսի արտահայտություններ, որոնք դրսևորվել են նորահայտ կազմություններում: Изучая слова подвергшиеся фонетическим изменения в эпиграфике 12-16 веках, которые являются недавно замеченными высказываниями и не нашедшие своего места в исследованиях предшествующего периода, заметили, что в одном случае они чужды не только среднеармянской литературе, но и эпиграфическим надписям, в другом случае, они подчеркивают ограничения, или являются упущениями в конкретной области своего применения. Having studied the words on the lithic inscriptions of the 12th-16th centuries that underwent phonetic changes, which are recently noticed expressions and were not investigated by the researchers of the previous period, we noticed that on the one hand they are characteristic neither to the Middle Armenian literature, nor to the lithic inscriptions. On the other hand they can be considered as limitations or omissions in their specific field of application. They have undergone phonetic changes not only in proper, but also in common names. It becomes clear from the study that the vowels of old Armenian (ա, ո, ե, է, ի, ու) have been phonetically changed in the protocols due to the penetration of the folk language, the interaction of other languages and the peculiarities of the recorders' perception of some linguistic realities.
Keywords: Լեզվաբանություն; Վիմագրություն