Հայ հեղափոխության միստիկան. Սիամանթո - Մարտիրոսյան, Աիդա
Սիամանթոն հայ քնարերգությունը նորոգեց բանաստեղծական հաստատ ճարտարապետությամբ: Նրա անսանձ երևակայությունը ստեղծեց հզոր պատկերներ: Բանաստեղծությունների ներշնչումն ու ազնիվ խռովքները պայմանավորված են ծավալվող մտածողության ներքին խորությամբ և ընդգրկման լայնությամբ: Արևմուտքի բանաստեղծների Մ.Մետերլինկի, Է. Վերհառնի, Ժոզե Մարիա դը Հերեդիայի համադրական զուգահեռների շղթայում բացահայտվում է Սիամանթոյի ստեղծագործական ակունքները: Երբեք չօտարվելով ազգային դասական բանարվեստից՝ բանաստեղծը քայլում էր ժամանակի գրականության հետ՝ պահպանելով բանաստեղծական ինքնության իր որակները: Сиаманто с поэтическим искусством восстановил армянскую лирическую поэзию Его неукротимое воображение создавало великие образы. Вдохновение и благородные эмоции стихотворения обусловлены внутренней глубиной вечного размышления и шириной инклюзии. Проводится сравнительная параллель с поэтами Запада М. Метерлинком, Э. Вергарном, Жозе Мария де Гередиа – и раскрываются творческие источники Сиаманто. Никогда не расходясь с национальной классической поэзией, поэт не отрывается от современной литературы , сохраняя свое собственное качество поэтической личности. Siamanto renewed Armenian lyric with poetic constant architecture. His tameless imagination created great images. The inspirations and noble emotions of the poems are conditioned by the inner depth of ongoing thinking and width of inclusion. With the help of drawing comparative parallels with poets of the West, such as Meterlink, E. Verharni, Josi-Maria de Heredia, Siamanto's creative sources are disclosed. Never separating from national classical poetry, the poet walked side by side with contemporary literature preserving his own qualities of poetic identity.
Keywords: Գրականագիտություն