Նեոռոմանտիզմի ըմբռնումները հայ գրականագիտության մեջ - Ադամյան, Արմինե
19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի եվրոպական գրական – գեղարվեստական հոսանքներից մեկը` նեոռոմանտիզմը, յուրահատուկ կերպով դրսևորվեց հայ իրականության մեջ: 20-րդ դարասկզբի գրական ուղղությունների և հոսանքների համապատկերում հայկական նեոռոմանտիզմի որոշման և տարբերակման հարցն այն բարդ և ուշագրավ խնդիրներից է, որը մինչ օրս հետաքրքրում է հայ գրականագետներին: Հոդվածում դիտարկված են հայկական նեոռոմանտիզմի վերաբերյալ հնչած հիմնական տեսակետները (Էդ. Ջրբաշյան, Ս. Սարինյան, Ստ. Թոփչյան, Մ. Շոլինյան) հայ գրականագիտության մեջ: Одно из европейских литературно – художественных течений конца 19-ого и начала 20-ого века – неоромантизм, в армянской действительности проявился по-своему. Проблема определения и дифференциации армянского неоромантизма в панораме литературных направлений и течений начала 20- ого века одна из сложных и примечательных, которая до сих пор интересует армянских литературоведов. В статье рассматриваются основные взгляды армянских литературоведов (Эд. Джрбашяна, С. Сариняна, С. Топчяна, М. Шолинян) относительно армянского неоромантизма. One of the European literary art directions at the end of the 19th and at the beginning of the 20th century – Neoromanticism, was originally displayed in Armenian reality. In the panorama of the literary directions and flows at the beginning of the 20th century, the problem of definition and distinction of Armenian Neoromanticism is one of the complicated and remarkable problems which interests the Armenian literary critics. Aroused main aspects about Armenian Neoromanticism in Armenian literary criticism (Ed. Jrbashyan, S. Sarinyan, S. Topchyan, M. holinyan) are observed in the article.
Keywords: Գրականագիտություն