Ֆրոյդ-Շնիցլեր. գրական-փիլիսոփայական երկխոսություն - Գալստյան, Սոնա (Տիգրան Մեծ)
Շնիցլերի այն մոտեցումը, որ վարվելակերպի շարժիչ ուժը թաքնված է մարդու ենթագիտակցության մեջ, անխոս միավորում է գրողին Ֆրոյդի հետ: Ինչպես նշվեց, նրանց հարաբերությունները գիտական քննության շրջանակներում ցայսօր նույնքան հակասական են, որքան գրականություն-հոգեվերլուծություն հակասությունը: Անդրադառնալով գրական ստեղծագործություններին` Ֆրոյդը մի որոշակի դիտանկյունից բարձրացնում է պոետիկական ստեղծագործության՝ որպես գիտակցության այլընտրանքային միջոցի վարկանիշը: Սա էր հավանաբար պատճառը, որ գրողներն առաջինը դրական արձագանքեցին Ֆրոյդի գաղափարներին: Առհասարակ որևէ գրողի և հատկապես վիենական մոդեռնիստներին Ֆրոյդը համարում է իր ուսմունքին ենթագիտակցորեն գաղափարակից: Մյուս կողմից` Ֆրոյդը միանշանակորեն ձգտում է ցույց տալ գրականության հանդեպ գիտության գերակա դիրքը: Վիենական մո-դեռնիստները (նկատի ունենք նաև Շնիցլերին) թեպետ առաջինն էին, ովքեր դրական արձագանքեցին Ֆրոյդի ուսմունքին, այնուամենայնիվ նրանք այն կարծիքին էին, որ Ֆրոյդը պարզապես համակարգում էր այն գիտական հատիկը, որը մինչ հոգեվերլուծության ի հայտ գալը արդեն ասվել էր գրականության մեջ: Подход Шницлера, что движущая сила человеческого поведения кроется в бессознательном,обьеденяет его с Фрейдом. Как и ранее, сегодня тоже в рамках научной литературы их отношения так же спорные, как противоречивы отношения литературы и психанализа сами. В своих трудах Фрейд возвышал роль литературы и предлогал поетическое произведение в качестве альтернативного сознания. Вероятно тому была причина, что писатели венского модерна первыми откликнулись на идеи Фрейда. Писателей и в особенности венских мадернистов Фрейд считал подсознателными единомышленниками своего учения и идей. С другой стороны Фрейд покаказывает, что посравнению с наукой у литературы более низкая позиция. Венские модернисты и Шницлер в том числе, хотя первыми дали положительный ответ на его учение, считали, что Фрейд пишет о том, что уже давно было сказано в литературных прозведениях еще ранее, до появления психоанализа как науки. Ключевые выражения. Венский модерн, преодoление натурализма, метод свободного ассоциирования, среднеосознание, полосознание, детерминизм. Schnitzler's approach that the driving force of human behavior lies in the unconscious, keep it with Freud. As before, today too, in the scientific literature of their relationship as controversial as the contradictory relationship of literature and psychoanalyse themselves. In his writings, Freud exalted role of literature and suggest to poetical product as an alternative consciousness. Probably that was the reason that the writers of Viennese Art Nouveau first to respond to the ideas of Freud. Writers and especially Viennese modernists Freud like-minded his teachings and ideas. On the other hand, Freud shows that in comparison with science literature is in a lower position. Viennese moder-nists and Schnitzler including at first gave a positive response to his teaching believed that Freud wrote that, what has long been said in the literature even earlier, before the advent of psychoanalysis as a science.
Keywords: Փիլիսոփայություն