Կառուցվածքի վրա աշխատանքը՝ որպես երաժշտական ստեղծագործությունը սերտելուն ուղղված ուսուցման կարևորագույն մաս - Կոստանդյան, Մարտուն (ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ.)
Հոդվածի նպատակն է ոչ միայն աշակերտի մոտ ընդհանուր առմամբ երաժշտական ձևերի վերլուծության հմտություններ սերմանելու կարևորությունն ընդգծելու ցանկությունը, այլև նրա գիտակցության մեջ կատարողական պլանի կառուցման հանդեպ մոտեցման մեջ որոշակի կրեատիվություն արթնացնելու ձգտումը։ Դա հատկապես անհրաժեշտ է ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարման ժամանակ։ Ժամանակակից երաժշտության ձևակառուցման մեջ այնքան անսովոր հատկանիշներ են ի հայտ եկել՝ դասական ժամանակաշրջանից արմատավորված նորմերի համեմատությամբ, որ երբեմն յուրաքանչյուր նոր ժամանակակից ստեղծագործության մեջ մենք բախվում ենք ձևի կազմավորման դասական մոդելի հետ զուգահեռներ տանելու անհնարինության խնդրին։ Цель статьи заключается не только в том, чтобы подчеркнуть важность желания привить ученикам навыки анализа музыкальных форм вообще, но и в стремлении пробудить в их сознании определенную креативность подхода к построению исполнительского плана. Это особенно необходимо во время исполнения произведений современных композиторов. В построении формы современной музыки – по сравнению с укоренившимися с классического периода нормами – возникло такое количество необычных качеств, что порой в новом современном произведении мы сталкиваемся с проблемой невозможности проведения параллелей с класссической моделью формообразования. The purpose of this article is not only to underscore the importance of the desire to instill in students the skill of analysis of musical forms in general, but also to awaken in their consciousness certain creativity of approach to the structure of performance plan. It is particularly necessary when works by modern composers are performed. In the structure of modern music – comparing to the norms, deeply rooted from the classical period, – a considerable amount of unusual features came into existence, due to which at times in a new modern work we face the problem of impossibility to draw parallels with the classical model of form generation. The author presented the methodology of analysis of the “Prelude” by Arno Babajanyan.
Keywords: Երաժշտագիտություն; Երաժշտական կրթություն