«Новая волна» в свете русской критики - Мирзоян, С. М.
1970-1980թթ.«հետվամպիլյան»կամ «նոր ալիքի» դրամատուրգիան արդեն իսկ իր կայուն տեղն է գրավել ռուս գրականության պատմության մեջ: Հետազոտելով Ա.Գալինի պիեսների պոետիկան, Է.Ֆինկը նշում էր, որ 1970-1980 թթ. նոր դրամատուրգիան միավորում է հետաքրքրությունը «հերոսների ամբողջ կյանքի նկատմամբ, այլ ոչ թե նրանց վարքի որոշ պահին» , ինչպես նաև «առօրեության հետ փոխազդեցության, կյանքի հարթ ընթացքի առօրյայի» նկատմամբ: Virtually all of plays of “new wave” treat the most unseemly or gloomy side of Soviet life, especially focusing on the havoc wrecked on the family during Soviet times. Each of plays reflects the real sense of chaos individuals experience when their culture no longer provides satisfactory explanations and ceases to protect them․
Keywords: Русская литература