ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության հիմնական առանձնահատկությունները հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանում (1991-2000 թթ․) - Ալավերդյան, Արմինե (ԱԵԳՄՄ հրատ.)
Սառը պատերազմի ավարտով և Խորհրդային Միության փլուզմամբ միջազգային հարաբերությունների համակարգը թևակոխեց ձևավորման և զարգացման նոր շրջափուլ, իսկ ԱՄՆ-ն՝ որպես գերտերություն, կանգնեց արտաքին քաղաքականության նոր ռազմավարության ու հայեցակարգերի մշակման և գործարկման խնդրի առաջ։ Սույն հոդվածի նպատակն է հետազոտել և բազմակողմանիորեն ներկայացնել հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանում (հատկապես՝ 1991-2000 թթ․) ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության հիմնական առանձնահատկությունները: Հոդվածի նպատակի իրագործման համար խնդիր է դրվել համապարփակ ուսումնասիրության ենթարկել Սառը պատերազմից հետո միջազգային հարաբերությունների համակարգում պաշտոնական Վաշինգտոնի որդեգրած արտաքին քաղաքականության ռազմավարության առանցքային բնորոշիչներն ու գործոնները՝ մանրամասնորեն հետազոտելով հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանի ԱՄՆ առաջին նախագահ Բիլ Քլինթոնի արտաքին քաղաքական դիրքորոշումներն ու մոտեցումները։ Հետազոտությունը կատարվել է որակական, ինդուկտիվ, վերլուծական մեթոդների համադրմամբ՝ իրականացվել է պետական-ռազմավարական փաստթղթերի, պայմանագրերի, քաղաքական հայտարարությունների ու ելույթների կոնտենտ վերլուծություն։ The termination of the Cold War and the subsequent collapse of the Soviet Union marked a significant shift in the international relations system, which prompted the United States, as a dominant global power, to address the pressing need to develop and implement new foreign policy strategies and concepts. The primary objective of this article is to conduct a comprehensive analysis of the primary characteristics of the US foreign policy during the Post-Cold War period, with a particular focus on the period between 1991 and 2000. To accomplish the stated objective, this study seeks to comprehensively investigate the central characteristics and factors of the foreign policy approach adopted by the US government in the international relations system after the Cold War. This involves an in-depth analysis of the foreign policy positions and approaches of the first US President of the post-Cold War period, Bill Clinton. The research was carried out by combining qualitative, inductive and analytical methods, a content analysis of state – strategic documents, contracts, political statements and speeches was carried out. С окончанием холодной войны и распадом Советского Союза система международных отношений вступила в новый период становления и развития, а США, как сверхдержава, столкнулись с проблемой разработки и реализации новой внешнеполитической стратегии и концепций. Цель данной статьи – исследовать и всесторонне представить основные черты внешней политики США в период после окончания холодной войны (особенно в 1991-2000 гг.). Для достижения цели статьи была поставлена задача всесторонне изучить ключевые характеристики и факторы внешнеполитической стратегии, принятой официальным Вашингтоном в системе международных отношений после окончания холодной войны, подробно рассмотрев внешнеполитические позиции и подходы первого после периода холодной войны президента США Билла Клинтона. Исследование проводилось путем сочетания качественного, индуктивного и аналитического методов, проводился контент-анализ государственно-стратегических документов, договоров, политических заявлений и выступлений.
Keywords: Քաղաքագիտություն