Ներքաղաքական խմորումները Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) Հանրապետությունում (1993-1995 թթ.) - Հակոբյան, Տարոն
Արտաքուստ թվում էր, թե Արցախյան շարժման նոր փուլը՝ արցախահայության ազգային-ազատագրական պայքարը, Հայաստանում, թե Արցախում, ղեկավարվում է մեկ կենտրոնի կողմից, սակայն, վերլուծելով քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականությունը, գալիս ենք այն համոզման, որ ինչքան էլ դա պարադոքս թվա, նրա ղեկավարման հիմքում կանգնած էին իրար հակոտնյա երկու քաղաքական ուժեր: ԼՂՀ առաջին գումարման ԳԽ ընտրություններից հետո պարզ դարձավ, որ Արցախում հաղթանակ էին տարել ՀՀ ղեկավարության համար ոչ ցանկալի ուժեր: Արցախի համար այդ դժվարին իրավիճակում ՀՀ իշխանությունները բացահայտ քաղաքական առճակատման գնացին Ստեփանակերտի հետ: Со стороны казалось, что новым этапом арцахского движения - национально-освободительной борьбой арцахских армян руководил один центр. Однако, анализируя последовательность политических событий, приходим к убеждению, что, как бы парадоксально не казалось, руководили ею две противоборствующие политические силы. После выборов в ЦК Нагорно-Карабахской Республики первого созыва стало ясно, что в Арцахе одержали победу нежелательные для руководства Республики Армения силы. В этой сложной для Арцаха ситуации власти РА пошли на открытое политическое противостояние со Степанакертом. Outwardly, it seemed that the new stage of the Artsakh movement - the national liberation struggle of the Armenians of Artsakh was controlled by one center. However, analyzing the sequence of political events, we come to the conclusion that, no matter how paradoxical it may seem, it was controlled by two opposing political forces. After the elections of the Central Committee of the first convocation of the Nagorno-Karabakh Republic, it became clear that forces unwanted for the leadership of the Republic of Armenia had won in Artsakh. In that difficult situation for Artsakh, the RA authorities launched an open political confrontation with Stepanakert.
Keywords: Պատմություն