Հակոբ Պարոնյանի «Թատրոն. Բարեկամ մանկանց» ի ստեղծման անհրաժեշտությունը որպես ազգային մանկագրության զարգացման առհավատչյա - Հարությունյան, Լուսյա
Հոդվածում հեղինակը ներկայացնում է 1876 թվականին Կ. Պոլսում՝ Հակոբ Պարոնյանի խմբագրած «Թատրոն. Բարեկամ մանկանց»-ի ստեղծման դրդապատճառների հանգամանալից քննությանն ու պարբերականի թողած ազդեցությանը արևմտահայ մանկապատանեկան գրականության համապատկերում։ Հոդվածագիրը շեշտադրում ու երևան է հանում պատմական հանգամանքների բերումով Կ. Պոլսում ապրող արևմտահայ երեխաների հայրենասիրական դաստիարակության համար ստեղծված անբարենպաստ պայմաններն ու խոչընդոտները, որոնք անմիջական հետևանքն էին հայերի հանդեպ Թուրքիայի վարած անմարդկային քաղաքականությանը։ Զուգահեռաբար քննվում է Պարոնյանի՝ մանկագրությամբ ասպարեզ գալու ամենահիմնական դրդապատճառները և թե ի՞նչ հանգամանքներով է պայմանավորված երգիծաբանությունից՝ մանկագրություն անցումը։ В статье автор представляет тщательное изучение мотивов создания журнала «Театр, друг детей» под редакцией Акопа Пароняна в Константинополе в 1876 году и влияния журнала на обзор западноармянской детской литературы. Автор статьи подчеркивает и выделяет неблагоприятные условия и препятствия, созданные для патриотического воспитания западноармянских детей, проживающих в Константинополе, в силу исторических обстоятельств, явившихся прямым следствием бесчеловечной политики Турции по отношению к армянам. Параллельно рассматриваются самые основные мотивы появления Пароняна в областе детской литературы и какие обстоятельства послужили причиной перехода от сатиры к детской литературе. In the article, the author presents a thorough examination of the motivations for the creation of the periodical «Theatre: Friend to Children» by Hakob Paronyan in Constantinople in one thousand eight hundred seventy-six, and the impact of the periodical on Western Armenian juvenile literature. T h e author of the article emphasizes and highlights the unfavorable conditions and obstacles created for the patriotic education of Western Armenian children living in Constantinople due to historical circumstances, which were the direct consequence of Turkey's inhuman policy towards Armenians. In parallel, Paronyan's main motivations for entering the field of juvenile literature and the circumstances leading to the transition from satire to juvenile literature are examined.
Keywords: Գրականություն