Հայրենիքը և նրա տերը - Հովականյան, Յուրի (ՀՊՏՀ «Տնտեսագետ» հրատ․)
Հայրենիք և Պետություն` ազգերի պատմական երկու մեծագույն ձեռքբերումները: Կատարյալ կլիներ, եթե այդ երկու իրողություններն իրենց բովանդակությամբ և ընդգրկումով նույնականանային: Սակայն, նման նույնականացումը գրեթե բացառվում է: Ինչպես Պետությունը, այնպես էլ Հայրենիքը պահանջում է մեծ սեր, նվիրվածություն և տիրոջ զգացում: Առանց այդ զգացումի` ավերվում են ոչ միայն «այգին ու ջրաղացը» (ինչպես ասում էր Հր. Մաթևոսյանը), այլև Պետությունն ու Հայրենիքը: Ուղիղ հարյուր տարի առաջ Հայաստան պետությունը և հայ ժողովուրդը կանգնել էին գրեթե նույն քաղաքական հիմնախնդիրների առաջ, ինչ այսօր: Այն ժամանակ, «կուրացած» Սևրի պայմանագրից, մեր ժողովուրդը հրաժարվեց Ռուսաստանի առաջարկած բարեկամական ձեռքից, որը հետագայում իջավ իր իսկ և պետության գլխին՝ որպես բռունցք, և որի հետևանքով նա կորցրեց պատմական հայրենիքի զգալի մասը: Այսօր հայտնվել ենք նույն կետում. մի կողմից՝ Արևմուտքի անորոշ խոստումնմների դիմաց քաղաքական վեկտորի փոփոխության հնարավորություն, իսկ մյուս կողմից՝ հայկական պետականությունը կորցնելու իրական սպառնալիք: Եվ այդ ամենը, հեղինակի կարծիքով, այն պատճառով, որ մեզանում բացակայում է տիրոջ վերաբերմունքը Պետության և Հայրենիքի հանդեպ: Родина и Государство - два величайших исторических достижения народов. Было бы идеально, если бы эти две реальности были идентичны по содержанию и обхвату. Однако такая идентификация практически невозможна. И Государство, и Родина требуют большой любви, преданности и ощущение Хозяина. Без этого чувства разрушаются не только «сад и мельница», как говорил Г.Матевосян, но и Государство и Родина. Ровно сто лет назад государство Армения и армянский народ столкнулись почти с теми же политическими проблемами, что и сегодня. В то время, ослепленные Севрским договором, мы отказались от благосклонной руки, предложенной Россией, которая позже как кулак обрушилась на голову нашего народа и государства, и в результате мы потеряли значительную часть нашей исторической родины. Сегодня мы находимся в той же ситуации: перед возможностью смены политического вектора из-за неопределенных обещаний Запада, и существует реальная угроза потери армянской государственности. И все это, по мнению автора, по причине отсутствия хозяйского отношения к Государству и к Родине. Homeland and State are two greatest historical achievements of nations. It would be ideal if those two realities were identical in content and scope. However, such identification is almost impossible. Both the State and the Homeland require great love, devotion and a sense of the “Owner”. Without that feeling, not only "the garden and the mill", as Hr. Matevosyan used to say, but also the State and the Homeland are destroyed. Exactly a hundred years ago, the state of Armenia and the Armenian people faced almost the same political problems as today. At that time, blinded by the Treaty of Sevres, we refused the benevolent hand offered by Russia, which later fell like a fist on the head of our people and state. This resulted in the loss of a significant part of our historical homeland. Today we find ourselves in the same situation. Before the possibility of changing the political vector due to the uncertain promises of the West, there is a real threat of losing Armenian statehood. According to the author, this is primarily because we lack the attitude of an owner towards the State and the Homeland.
Keywords: Հայ հասարակության տեսլականը