Գոյականի ձևաբանական առանձնահատկությունների հետ կապված շեղումները արդի հայերենում - Սաֆարյան, Տաթևիկ
Լեզուն՝ որպես հանրային գործածության միջոց, անընդհատ զարգացող և փոփոխվող երևույթ, բնականորեն տարաբնույթ սխալների ներթափանցման հնարավորություն է ստեղծում: Բանավոր ու գրավոր խոսքում հանդիպող այդ շեղումները կարող են այնքան հաճախադեպ լինել, որ թվում է՝ հեշտ չէ խմբավորել և կանոնակարգել դրանք: Հաղորդակցական գործառույթի ընթացքում դրանց փոքր մասը, կապված նաև աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետ, կարող է դուրս մղվել, ինչպես՝ դիրետկոր, ռևոլյուցիա, սովետական և այլ բառեր: Շեղումների մի մասը կարող է պահպանվել որպես լեզվական փաստ, ինչը նկատելի է, օրինակ, ոչ մեկ, որոշներ սխալ գործածություններում: Ձևաբանական և շարահյուսական մակարդակներում հանդիպող սխալների քննությունն սկսելով գոյականից՝ դիտարկում ենք որոշ օրինաչափություններ հոգնակի թվի կազմության և հոլովական ձևերի մեջ, քանի որ արդի հայերենում կայունացող շեղումները կապվում են ոչ միայն բառակազմական և իմաստաբանական արտահայտչաձևերի, այլև խոսքի մասի թեքված ձևերի հետ: Ուստի բնական է, որ գոյականի քերականական հատկանիշներից բխող շեղումներն առնչվում են հոլովման և թվի քերականական կարգերի հետ: The distortions in the morphological peculiarities of the Noun in contemporary Armenian mostly refer to the formation of plural and grammatical case system. The distortions in the Plural are caused by an unnecessary alternation, monosyllabic words containing «ն» in Old Armenian (Grabar), the formation of plural with «եր» with an affix of two-syllabic works containing «ը» hidden-syllabic, vague understanding of the meaning of the words with monosyllabic second components. The distortions in the system of the grammatical case are observed in inflections. The general mistakes contain cases with «ի» inflection, where convergences arise, the tendency of which to become regular can lead to deviations. Certain deviations come from colloquial language, the grabar versions of the words also become convergent. The observation of the phenomenon is obvious in Genitive Case and Dative Case as well as in Instrumental Case. Отклонения морфологических свойств существительных связаны с образованием множественного числа и системой падежей. Отклонения множественного числа возникают при не обоснованных фонетических изменениях, при использовании суффикса «եր» для образования множественного числа односложных древнеармянских (грабар) слов содержащих на конце «ն», а также двусложных слов содержащих скртый слог «ը», при не точном смысловом восприятии сложных слов, содержащих второй односложный компонент, в следствии не правильного представления состава слова. Отклонения в системе подежей значительны в косвенных падежах. Имеют свойство стать обобщенными отклонения исходящие от доминирующей роли спряжения «ի», где образуется конформации являющиеся основанием для превращения опеклонений в закономерности. Некоторое количество отклонений передаются из разговорной речи, причиной возникновения аналогий становления древнеармяннские варианты. После встречи со значительным количеством отклонений в родительном и дательном подежах это явление в некоторой степени выявляется также в конформациях творительного подежа, а также в существительных указывающих на личность, или при обязании внутрисуществительных подежей на некоторые существительные.
Keywords: Լեզվաբանություն