Տագնապայնությունը որպես հուզական երևույթ դեռահասների մոտ - Հայրապետյան, Գայանե
Տագնապայնությունը չի կարելի դիտարկել որպես մեկուսացված հուզական երևույթ:Այն փոխկապացված է դեռահասի որոշ անձնային գծերի՝ ագրեսիվության և ինքնագնահատականի հետ: Դրա հետ մեկտեղ չի կարելի անտեսել սոցիալական միջավայրի գործոնը: Մենք կարծում ենք, որ տագնապայնությունը կարող է համարվել տարիքային հուզական նորագոյացություն: Տագնապայնության զարգացման օբյեկտիվ վերլուծությունը ի հայտ է բերում մեկ ուրիշ կողմ: Դեռահասի տագնապայնությունը պետք է դիտարկվի որպես գործընթաց, որը սկիզբ է առնում արդեն վաղ մանկության տարիքում: Եվ եթե մենք արձանագրում ենք դեռահասի տագնապայնության ախտաբանական դրսևորումները, ապա դրանց պատճառները պետք է որոնել մանկության տարիքում: Հոդվածը նպատակ ունի մատնանշել տագնապայնության ձևավորման և զարգացման գործընթացը, դինամիկան համատեքստում: Դեռահասության հոգեֆիզիոլոգիական փոփոխությունները իհարկե առաջացնում են տագնապային հոգեվիճակներ, սակայն մենք պետք է տարբերակենք այդ վիճակները, ըստ նրա, թե ինչպիսի պաշտպանական գործառույթ են դրանք իրականացնում: Ելնելով այս մոտեցումից մենք կարող ենք կանխատեսել դեռահասության տարիքում օրինաչափորեն ձևավորվող տագնապայնության վտանգի աստիճանը: Դեռահասության տագնապայնությունը օրինաչափ գործընթաց է, այն չի կարող չլինել դեռահասի հոգեկան դաշտում: Խնդիրը այլ է, որքանով է այս տագնապայնության աստիճանը համապատասխանում նորմային, որքանով են դեռահասի հուզական ապրումները անվնաս տեղ գտնում նրա տարիքային սահմաններում: Тревожность нельзя рассматривать как изолированное эмоциональное явление. Она взаимосвязана с некоторыми личностными чертами подростка – агрессивнистью и самооценкой. В то же время нельзя игнорировать фактор социальной среды. Нам представляется, что тревожность можно считать возрастным эмоциональным новообразованием. Объективный анализ развития тревожности выявляет другую сторону. Тревожность подростка должна рассматриваться как процесс, который начинается уже в раннем детстве. И когда мы фиксируем патологические проявления подростка, причины следует искать в детском возрасте. Статья имеет целью указать на процесс, динамику формирования и развития тревожности во взаимосвязи. Психофизиологические изменения в подростковом возрасте, конечно, создают психическое состояние тревожности, однако, мы должны различать эти состояния по тому, какие защитные функции они выполняют. Исходя из данного подхода, мы можем предсказать степень опасности закономерно развивающейся тревожности в подростковом возрасте. Тревожность в подростковом возрасте – закономерный процесс, она не может не существовать в психическом поле подростка. Вопрос в том, насколько степень этой тревожности соответствует нормам, насколько эмоциональные переживания подростка безвредны в его возрастных пределах․ Anxiety can’t be observed as an isolated emotional phenomenon. It correlates with some personal traits of the teenager, such as aggression and the self-assessment. The factor of the social environment should also be considered. We think that anxiety can be considered a new emotional formation triggered by age. The objective analyses of the development of anxiety reveals another aspect: the adolescent’s anxiety should be observed as something that starts during the early childhood. Thus, when recording the pathologic displays in an adolescent’s anxiety we should look into their causes in his /her childhood period. The article aims to point out the process and dynamics of the formation and development of anxiety in a context. The psycho-physiological changes of the adolescent age certainly cause anxious situations, but we should differentiate them as to how protective they actually are. Based upon this, we can predict the possibly precise degree of the thread of the formation of anxiety. The anxiety is a normal process available in the adolescent’s emotional life. The problem is as to what extent it is considered normal and how harmless the adolescent’s emotions correspond to his/her age.
Keywords: Հոգեբանություն