Մուշեղ Իշխան. Մարդը` հին ու նոր խնդիրներով - Հովհաննիսյան, Միհրան (Արմավ հրատ.)
Իր կյանքի վերջին շրջանում Մ. Իշխանը խոր կսկիծով ունկնդրում է կյանքի «եղերական համերգը» ու «աշխարհի ցավով հիվանդ» բանաստեղծի տրտունջ-բողոքը հնչում է համաշխարհային ցավի ելևէջներով, հնչում է որպես նարեկյան «ողբի» նոր արտահայտություն։ Բանաստեղծը, բնական է, որ պետք է ապրեր նաև ազգային ցավի տառապանքը։ Մ. Իշխանի էության մեջ մշտապես ալիքվում է տարագիր հայի տառապալից ճակատագրի նկատմամբ ունեցած տագնապն ու հուզումը։ Հեղինակի վերջին գրգում մտասևեռումն առավելապես սփյուռքահայության ուծացման հարցերն են։ Մերձավոր Արևելքի շեն գաղթօջախների քայքայումը, արտագաղթի, հայության` երկրեերկիր սփռումի իրողությունները։ В последний период своего творчества Мушег Ишхан глубоко вслушивается в «эпический концерт» жизни, и бормотание-жалоба поэта, «больного болью мира», звучит как новое выражение «плача» Нарека. Естественно, поэту пришлось испытать и народные страдания. В душе М. Ишхана постоянно нахлынули тревога и волнение по поводу многострадальной судьбы изгнанных армян. В последних книгах автора в основном обсуждаются вопросы ассимиляции армянской диаспоры. Распад диаспоры на Ближнем Востоке, эмиграция, реалии рассеяния армян по миру. В последний период своего творчества Мушег Ишхан глубоко вслушивается в «эпический концерт» жизни, и бормотание-жалоба поэта, «больного болью мира», звучит как новое выражение «плача» Нарека. Естественно, поэту пришлось испытать и народные страдания. В душе М. Ишхана постоянно нахлынули тревога и волнение по поводу многострадальной судьбы изгнанных армян. В последних книгах автора в основном обсуждаются вопросы ассимиляции армянской диаспоры. Распад диаспоры на Ближнем Востоке, эмиграция, реалии рассеяния армян по миру.
Keywords: Սփյուռքահայ գրականություն