Բանաստեղծական տեքստի ներքին հնարավորությունները /Հ. Էդոյան/ - Մուսայելյան, Հովիկ (Լիմուշ հրատ.)
Ներկա հոդվածում քննության են առնվել բանաստեղծական տեքստի կառուցվածքային խնդիրներն ու ներքին հարաբերությունները։ Տեքստի գրաֆիկական ընթերցումները նպատակ են ունեցել բացահայտելու բանաստեղծական խոսքի մետաֆիզիկական հնարավորությունները։ Ճշմարիտ պոեզիան ինչ֊որ բանի մասին չէ, այլ` առիթ` խոսելու ամեն ինչի մասին։ Այս համատեքստում, փոխներթափանցվելով միմյանց իմաստակառուցվածքային նշանակության մեջ, բառերը բանաստեղծական տեքստում հրաժարվում են իրենց բառարանային միագիծ նշանակությունից, հայտնվում տարածաժամանակային նոր հարթության մեջ եւ ընդլայնում իրենցով արտահայտված խոսքի ֆունկցիոնալ նշանակությունը: Տեքստը հենց ինքը ստեղծագործությունն է, սակայն տարբեր են նրանց խնդիրներն ու ընդգրկման հնարավորությունները։ Տեքստի վերլուծության հիմքը տվյալ ստեղծագործությունն է, վերջինիս վերլուծության հիմքը` իրենից ծավալվող ժամանակն ու տարածությունը։ Ի տարբերություն ստեղծագործության` տեքստի վերլուծության հնարավորությունները «սահմանափակ են»` այն պարզ պատճառով, որ տեքստը ԻՆՉ֊ՈՐ ԲԱՆԻ մասին է, ստեղծագործությունը` ԱՄԵՆ ԻՆՉԻ։ Ներկա ուսումնասիրության մեջ բանաստեղծական տեքստի գրաֆիկական վերլուծությունները նպատակ ունեն բացահայտելու բառի բազմիմաստությունն ու դրա դերակատարությունը գեղարվեստական ստեղծագործության ենթաբնագրային ընթերցման մեջ։ Վերլուծությունները կատարված են ժամանակակից հայ բանաստեղծ Հենրիկ Էդոյանի ստեղծագործության ընդհանուր համապատկերի վրա։ В статье мы проанализировали авторский цикл «Мелькающая тишина» в сборнике рассказов Эрмине Авагян «Бегу, постой»! Лейтмотив рассказов Эрмине Авагян – тоска. Сборник является совакупностью человеческих страданий, в которой каждый из нас может найти себя и окружающих людей. Эрмине Авагян раскрывает внутренний мир своих героев со свойственной психологу тонкой наблюдательностью, часто в нескольких словах и предложениях раскрывает путь страданий, через который они проходят в течении своей жизни. In the article, we have analyzed the author's series "Flickering Silence" in Hermine Avagyan's collection of short stories "I run, wait". The leitmotif of Hermine Avagyan's stories is longing. The collection of human feelings is the collection in which each of us can find himself and the people around him. Hermine Avagyan opens the inner world of her heroes with the subtle observation typical of a psychologist, often in a few words, in a sentence, draws the path of suffering through which they pass during life.
Keywords: Գրականագիտություն